Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w tamtym życiu panie rewiński
to ja musiałem być hrabią
bo jak teraz patrzę
to bym nie batem

a pan musiałeś być pachołkiem
albo biednym organistą
bo grasz mi pan na nerwach
z tymi babami

łazisz pan za swoją
jak za dobrobytem
a one same jakoś

co tu dużo gadać
będziesz pan żałował w następnym
bo ja to co innego

Opublikowano

A myślałem że się już sokolego oka dorobiłem.
Ale gdzie tam.... W takim razie przyszła kolej na koment.
Niedawno sobie zdałem sprawę że czytać Rewińskiego to prawie jak czytać Świetlickiego, te charakterystyczne urywki z rozmów zawieszonych w czasie jak koszule na sznurku, do wysuszenia. A po wysuszeniu ze zbędnych otoczek takie rozmowy to czysta poezja, więc oby tak dalej.
Jeśli zaś idzie o samą treść wiersza to wiadomo eureki jeszcze nie odkrył nikt na orgu przynajmniej... chodzi o sposób. i tym optymistycznym akcentem się żegnam bo nauki natłok.
Pozdrawiam

Opublikowano

Panie Hrabio (z Lasu Księżnej ;),
fajnie, żeś posłuchał, com prawił był nieraz - to jest ta gleba, trza uprawiać, i widać grzebanie, nawet plewienie, przydałby się jeszcze sekator albo golarka:
bo - bo - to - bo - co ;))))
pzdr. b
PS. Dobre to jest - jak smakołyki Henriety prawie ;D

Opublikowano

Wiersz Panie Stefanie jak najbardziej w Pana stylu. Ta przepowiednia to jak przypowieść prawie. Widze dwuch facetów, którzy spotkali sie przypadkiem pod domem jednego z nich, usiedli na ławce i dyskutują o kobietach. Ładne to, zabawne. Lubię takie bajanie.

Nie rozumiem tylko ostatniego wersu pierwszej strofy. Czy to nie aby za duży skrót myślowy?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ewo, żebra tata ma. Jaja ma Tatar beżowe
    • Дверные системы Веллдорис надежны, практичны, отлично переносят все внешние воздействия, сохраняя свою привлекательную эстетику и функциональность на долгие годы https://profildoors-center.ru/garmoshka Новинки https://profildoors-center.ru/sotrudnichestvo Для Вашего удобства мы сделали расширенный каталог, в который включили лучшие отечественные двери https://profildoors-center.ru/vakansii Знакомьтесь с другими производителями межкомнатных дверей, которые также являются нашими производственными площадками, выпускающими различные модельные линейки, продукция которых представлена на сайте Верда Центр https://profildoors-center.ru/emalevye-dveri г https://profildoors-center.ru/catalog Москва , МКАД 16-й км (внешняя сторона), Тип дверей: ? Полипропилен ? Экошпон ? Шпон ? Эмаль ? ПВХ ? Ламинат https://profildoors-center.ru/sertifikaty Гарантия: 3 лет https://profildoors-center.ru/ustanovka
    • @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!  Niestety, muszę podzielić ten pesymizm. Ale warto poszukać sposób, ale choć na chwilę odetchnąć. Serdecznie pozdrawiam. :)
    • @Stracony   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)    I stał się smartfon narzędziem pieszczoty, tej pierwszej, tej zdziwionej... i pełnej głupoty! Zamiast dłonią błądzić po męża ramieniu, ja gładzę ekran w cichym zamyśleniu. :)))  
    • @Leszczym   Rozumiem Twój punkt widzenia i jest w nim coś trafnego - charyzma może rozkwitać w kontakcie z ludźmi. Ale ja bym ją bardziej definiowała jako wewnętrzną właściwość człowieka, która istnieje niezależnie od tego, czy ktoś akurat patrzy. Widowisko ją ujawnia, ale jej nie tworzy, nie jest źródłem. Inaczej musielibyśmy uznać, że człowiek traci charyzmę, gdy jest sam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...