Wenecja

[Gaja Istnieje]

Widzę przez okno
coś, co niedbale,
niemądrze
malowało obraz mych westchnień.

Myślałam, marzyłam
iż można ją znaleźć
tym mocnym pragnieniem,
jak głupim... Bez reszty.

Choć znam juz tę ową,
choć wiem już jak boli,
to czuje wciąż jeszcze
wiem że to Wenecja.

Śmiech słyszę obok.
Uczucie niewoli.
On odszedł.
Nie poczuł jak ciężko jest przestać.

[jacek_sojan]

"obraz mych westchnień" jest bardzo kiczowaty - krzyczę;
2 zwrotka nic nie wnosi - zbędna;
zamysł "ziemi obiecanej" - Wenecji, zrealizowany nieudolnie, podobnie jak espomnienie "onego" - nijakie; to nieudany twór, i trzeba unikać zwrotów w rodzaju: "tę ową"; a także owe "bolenia i czucia" poza emocjami nie wyrażają nic istotnego, co mogłoby zainteresować czytelnika;
a ostatni wers:"nie poczuł jak ciężko jest przestać" może być wzorcowym przykładem ośmieszania
własnego tekstu, bo w swej niewydarzonej formie wypowiedzi sugeruje całkiem inne konteksty;
J.S