Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nie być liściem

Anna Dziubka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

joaxii

joaxii

Opublikowano
Opublikowano

Chyba zrobiłabym z tego haiku... Proszę się nie gniewać, ale jest tu jakaś myśl, która przy odpowiedniej obróbce, polegającej głównie na "wyrzuceniu" zbędnych wyrazów byłaby całkiem fajna. Poezja powinna być lapidarna, nie lubi tłoku. Im mniej wyrazów, tym więcej miejsca dla interpretacji, dla czytelnika. Co nie znaczy, że dobre są tylko krótkie formy - chodzi o to, że każdy wyraz powinien być niezbędny. Trudno to osiągnąć - sama walczę z gadulstwem, co widać po niniejszym komentarzu :)
Pozdrawiam, j.

Coolt

Coolt

Opublikowano
Opublikowano

Dla mnie za krótkie ;)
Lub nie dość oryginalne, aby zadomowiło się w mojej pamięci na dłużej niż do silnego podmuchu wiatru zapomnienia ;)
Każdy piszę jak umie i lubi.
I to jest cudowne
Pozdrawiam
Coolt

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gosława
      ...

      Przez Gosława · Opublikowano

      @Wiechu J. K. ja też bardzo lubię a najbardziej czerwone porzeczki

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Tadeusz Koch
      Krąg życia

      Przez Tadeusz Koch · Opublikowano

      Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • Alicja_Wysocka
      Na jeża

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • Alicja_Wysocka
      durny wierszyk

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @LessLove, dziękuję :)
    • Benjamin Artur
      Ukryty kod

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...