Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W przestworzach szczęścia

Anna_Ziemba
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Anna_Ziemba

Anna_Ziemba

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Uchwyciłeś dla mnie najpiękniejsze chwile
Najpierw na płótnie nieba je malowałeś
Stały się barwne jak cudowne motyle
Kiedy chciały odlecieć Ty je schwytałeś

Złapałeś skrzydełka i mi przytwierdziłeś
Gdy zechcę wzbijam się na skrzydłach wspomnienia
W miejsca, w które kiedyś mnie zaprowadziłeś
Tam gdzie otaczają mnie piękne marzenia

Każde z nich pod niebem wysoko szybuje
A twym ciepłym, czułym głosem przywołane
Na moje ramie powolutku zlatuje
Patrzy na nas, ciesząc się, że jest spełniane

Wysoko na skrzydłach szczęścia się wzbijamy
Gdzie zewsząd otaczają nas piękne chwile
A my je pokolei w serca chwytamy
I szybujemy niczym barwne motyle...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Manek
      Zahukany

      Przez Manek · Opublikowano

      Zahukany   Niepewnością zahukany, Dookoła oczy patrzą. Jak wychylić się zza ściany? Przecież oni nic nie znaczą.   Uczepieni w błogi szaniec, Każdy własnym wałem milczy. Czy zaczynać szczodry taniec Lub w odwecie im powilczyć?   Ileż szlaków nieprzetartych, Prostych też do celu dróg? Na rozstaju stać rozdartym? Ile strachu można zmóc?   Iść na przełaj? Nie po trupach? Zamrzeć w miejscu, w zimny głaz? Biec samotnie czy też kupą, Głowę wetknąć w sypki piach?   A u celu który z kluczy Użyć do otwarcia bramy? Można tego się nauczyć? Pytam się – ja zahukany!       Marek Thomanek Kwiecień 2026      
    • Berenika97
      Szczelina

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Zawsze utwierdzasz mnie w przekonaniu, że pisanie jest rozmową, nawet gdy wydaje się monologiem. :))) Ból jest wspólnym językiem. Przez szczeliny wpada światło - dziękuję, że też czujesz. @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziekuję! Serdecznie pozdrawiam.    Być, znaczy cierpieć i chłonąć zachwyty, W pierwszym oddechu los jest ukryty. @Annna2   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Człowiecze - właśnie to słowo! Nosimy je razem w skórze, każdy w swojej, każdy sam.   @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!  Rzadko zdarza się komentarz, który jest jednocześnie i interpretacją i osobnym tekstem literackim. Twój jest właśnie taki. Trafiłaś w sedno tego, co chciałam powiedzieć - że ból na początku nie przekreśla życia, tylko je funduje. Bardzo dziękuję za te piękne i mądre słowa.   Serdecznie pozdrawiam.  @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    Ale potem przychodzi la joie de vivre. :) Serdecznie pozdrawiam. 
    • Nata_Kruk
      Stare wersje siebie

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dobra treść.. i.. budujące zakończenie. Tego budowania peelce życzę.
    • Poet Ka
      Cytrynowa Syrenka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @violetta  dziękuję za polubienie  i wpis:)
    • Alicja_Wysocka
      tu też

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Nata_Kruk, dziękuję :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...