"Dla Nieszczęśliwej (ode mnie)"

[Michał Kowalski]

"Dla Nieszczęśliwej (ode mnie)"
Szczęście - niematerialne...
niby oddech, śpiew ptaka w nocnym okryciu, jakby z nikąd
(- wyobrazić należy sobie ptaka czarnego, co zwiększy wymowę obrazu).
Ludzki wymysł, albo i nieludzki
("ludzki"...zbyt pejoratywne -(chyba... wątpliwości mieć jest dobrze))
puste słowo - (jeśli w ogóle słowo,
jakimś sposobem może być pełne).
A jednak tak go pragniemy (czy wszyscy - tego nie wiem,
wiedzieć prawdopodobnie mógłby Bóg,
gdyby istniał)
bo czegoż innego pragnąć by nam zostało?
złe chwile niestety
przyfruwają nader często
a my z godnością
z siłą serca znieść je musimy
bo one takie samo prawo mają do nas
jak i chwile szczęśliwe.
tak...trzeba dumnie i odważnie...
choć serduszko mokre od łez... (trzykropek sygnalizuje, iż dobrze byłoby
zamyślić się nad treścią przeczytanego utworu,
do czego przewrotnie nie namawiam).

[Magdalena C]

nuda i niezorganizowaniem...
to co zastosowałeś moze intrygować, sa ludzie, którzy wplatając niby to swoje "przypadkowe " mysłi w wiersz tworzą wspaniały, spójny wuersz. tobie się to niestety nie udało. zamieszanie.... nawet nie pamiętam, zbliżając się do końca o czym czytałam na samym początku!!!
pozdrawiam

Dziuńka

[Marcin Jagodziński]

Fatalne. Eksperyment nieudany.

[Dorma]

Taki dlugi wiersz, a wlasciwie nie wiadomo o co w nim chodzi..Za bardzo zagmatwany..I po co tyle tych nawiasow?

[Maria Anonym]

panie Michale mysle,ze jest pan wrazliwy i chcialby zmienic cos,co nie lezy w jego mocy,z tad pewnie tez duzo haotycznych pytan.
"zle chwile takie samo prawo maja do nas jak i szczesliwe"
pociecha moze byc i to,ze jedne i drugie przemijaja,jak slonce i burza. (; i ):

M+A