pod gruszą

[EWA_SOCHA]

strzecha na grzbiecie nosi komin
krzesło do klamki - pilnuje domu
na wypadek
o szafę opiera się sufit
ze zmarszczonym czołem

Matka Boska wychyliła twarz w stronę sieni
gdzie boso walają się głodne stóp pantofle
na werandzie zgarbiony fotel poskrzypuje sierocą chorobą
niżej plisowane deski i słonecznik oparty o poręcz
czarną głową rozdziera wiatr

mimo śmierci gospodarzy
chałupa skonać nie chce

[pathe]

Ewo, całe wakacje spędzam na wsi o jakiej nie miałam pojęcia. wśród strzech, lasów, słoneczników i malw. z łatwością mogę więc przywołam napisany przez Ciebie obraz. refleksyjny. przedmioty dłuższe życie mają niż ludzie.. oj zgadza się, ale ja dodam jeszcze od siebie, że i z przedmiotów nic nie zostanie- kiedy powój zwije się w sieni.
ciepło pozdr/Aga

[Beenie M]

Smutna rzeczywistość opuszczonych polskich wsi – bardzo obrazowo to przedstawiaś.
Źle się czyta drugi wers w drugiej zwrotce, czy nie lepiej byłoby po przestawieniu słów
np. gdzie walają się bose pantofle głodne stóp

pozdrawiam serdecznie

[Ewa_Kos]

Bardzo refleksyjny obraz i moim zdaniem
''uchwyciłaś'' to co najważniejsze, co przywołuje
taki stan, gdy już ludzi w ich chałupie zabraknie. +
Pozdrawiam serdecznie:))) EK

[zak stanisława]

"niżej plisowane deski i słonecznik
oparty brodą o poręcz czołem rozdziera wiatr"
to jest super! nie mówiąc o wierszu- całosciowo kupuję, wymieniam na chatkę pod wiekową lipą!
z pozdr, ES

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

przedmioty też zostają, tylko jakby bardziej zimne; bez właściciela tracą kontekst;
dziękuję za wgląd:)

ewa

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

drugi wers poprawiłam, trochę inaczej niż zaproponowałaś, ale faktycznie zgrzytało;
dziękuję
ewa

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za dobre słowo:)
pozdrawiam serdecznie
ewa

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:) biorę lipę; choć spalskie lasy tyż pikne:)

pozdrawiam serdecznie
ewa

[zak stanisława]

ewo, czołem się powtarza, może słonecznik nosem rozdziera wiatr?

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zgadza się, może teraz będzie lepiej:)
? :)

[M._Krzywak]

"gdzie boso walają się głodne stóp pantofle" - pewnie wołają: "am am" :)
Trzeci z kolei wiersz pdo rząd, który akceptuje. Zatem koniec na tym - bo do trzech razy...
Ewo - reasumując - plus.
Pozdrawiam.

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak, następny będzie szmirą:)
dzięki za wgląd Michale;
pozdrawiam
ewa

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak, następny będzie szmirą:)
dzięki za wgląd Michale;
pozdrawiam
ewa

Ten pierwszy wers odnosi się do tego, że odwiedziłem poprzedniczki, (czyli dwa wiersze w góre) :)
Ewo - Tobie żadnych szmir nie wolno popełniac, a chyba nawet nie popełniłaś...

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak, następny będzie szmirą:)
dzięki za wgląd Michale;
pozdrawiam
ewa

Ten pierwszy wers odnosi się do tego, że odwiedziłem poprzedniczki, (czyli dwa wiersze w góre) :)
Ewo - Tobie żadnych szmir nie wolno popełniac, a chyba nawet nie popełniłaś...
popełniłam, owszem, nie jeden nędzny wiersz;
już podjęłam decyzję, następnym razem wstawię szmirę, przeszmirę:)
:)))/ewa

[Alicja_Wysocka]

Ewo, dodałaś tęsknotę do każdego przedmiotu, buty rozebrałaś z nóg, fotel cierpi na chorobę sierocą, a klamka pilnuje domu. Zrobiłaś na mnie wrażenie! :)

[Fagot]

Przy takim wierszu zawsze warto się zatrzymać, taki obraz malowany słowem robi wrażenie i to bardzo na +
Pozdrawiam

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję Alicjo;
pozdrawiam serdecznie
ewa

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miło mi, że spodobał się obraz;
pozdrawiam
ewa

[Nata_Kruk]

Ewo, bardzo dobry pomysł, prawie widzę tą chałupkę, samotną i opuszczoną.
Czasami, jak przejeżdżam przez małe miejscowości, mam nieodpartą chęc zajrzenia do środka, właśnie do takich starych walących się domów.
Wiersz jak najbradziej na plus. Pozdrawiam... :)