Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ujął mnie, naprawdę. Krótkie a jest to co trzeba, żeby wyrazić uczucia po czyimś odejściu.
>>zasypuję
powieki popiołem - i wiadomo, że raczej chodzi o to najsmutniejsze odejście. "Uwiera" mogłoby stanowić przerzutnię.
Jedynie kłóci mi się
>> kolorem sennym jak krew - krew senna?
może "sączy się kolorem jak krew"?
albo "kolorem gęstym jak krew"
albo bez krwi- "kolorem sennym jak zmierzch" ?
Czy coś w tym stylu. Pozdrawiam plusowo bardzo.

Opublikowano

Tak mało treści, a taki tresciwy. Zmusił mnie do zatrzymania się na nim. Tylko jakoś mi nie pasuje "ktoś odszedł", zbyt dsłownie brzmi, ale może to tylko pierwsze wrażenie. Całość bardzo na tak :)
Pozdrawiam.

Opublikowano

zasypiam
zasypuję - na to zwrócic uwagę...
powieki popiołem
kolorem sennym jak krew - ten wers jest tak niewiadomo po co. Kolor senny to abstrakt, mozliwe jednak, że podmiot może zasypiając ujrzec jakiś kolor, ale jakoś nie mogę sobie tego wyobrazic.

szarość sączy sie między rzęsami - i tutaj - jeżeli "zasypuje", to nie powinna się "sączyc"
przecieka do oczu - i tutaj - jeżeli "sączy się" wers wcześniej, to już wiadomo, że przecieka
uwiera - no raczej

Mnie to tak jakoś specjalnie nie zachwyciło. dużo niepotrzebnych dopowiedzeń.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Mnie również nie zachwycił. Zasypiam - zasypuję to brzmi kiepsko. Dalej, niby dlaczego kolor senny to kolor krwisty? Pan Krzywak ma rację - to abstrakt. Ogólnie najlepszy wers to ten z przeciekającą szarością, ale to i tak oklepane więc ode mnie minus.

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove Najbardziej porusza mnie to, że uczucie nie zniknęło, tylko zmieniło formę - z marzenia w pamięć, z możliwości w cichą obecność. Ta „planeta”, której nie stworzyliście wcale nie przestała istnieć - ona po prostu krąży gdzieś w Was, niewidzialna, ale wciąż żywa. Piękna jest ta droga od słodkiej kawy do gorzkiej - jak od młodzieńczej lekkości do dojrzałej prawdy. I chyba najbardziej boli to, że wciąż rozpoznajecie ten sam świat w swoich oczach, tylko już nie ma odwagi by go wypowiedzieć. To nie jest wiersz o tym, co było. To jest wiersz o tym, co nigdy nie przestało być - tylko nie mogło się wydarzyć.
    • @wiedźma Piękny komentarz i interpretacja -dziękuję. @beta_b Na razie dużo chowa pod cynicznym uśmiechem, ale życie każdego prędzej czy później przewlecze.
    • @JakubK Oryginalne metafory, których nie spotkałam nigdzie wcześniej. 
    • @tetu Z premedytacją ;)
    • @Berenika97 przeczytaj odpowiedź dla Jacka Suchowicza o  Bartoszycach. Wkleić? OK  Bartoszyce to Barcja, jak już wspomniałam plemiona Bartów. historyczna część centralnych Prus.  Już wspomniałam też o innych plemionach wywodzących z ludów bałtyckich. To jest dzisiejsza Warmia i Mazury. Bartoszyce leżą na Warmii- jedno z najstarszych miast w naszym regionie- północno wschodnim.   O historycznej Warmii podzieleniu odpisałam oddzielając wypowiedź- widziałaś? Jeśli nie- zobacz.   Smolajny- letnia prywatna rezydencja Ignacego Krasickiego- posiadłość prywatna. Oranżeria- pawilon ogrodowy położony w pobliżu Zamku Biskupów Warmińskich, letnia rezydencja biskupów- nie prywatna biskupa Krasickiego( nie był jedynym który rezydował na Zamku), Oranżeria była wybudowana dla biskupa Teodora Potockiego, rozbudowana później dla Biskupa Krasickiego. Nie była  tylko Oranżerią Krasickiego, choć dziś jest z nim kojarzona.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...