Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

latają nad głową wielkie ćmy z cukrowymi ślepiami,
nie mogę ustać na jednej nodze, boli jak cholera;
hiszpańska miłość wystygła, na krótko, zabrakło kołysanek.

dziś idziemy się pieprzyć w sine pola, wczorajsze błotne
wąwozy ścieżek; przecież nie mówimy do siebie po imieniu –
zrozum, czasami kłamstwa dają większą rozkosz głupcom, a my
należymy do innego gatunku, pamiętasz? zrób to.

latają nad głową wielkie albatrosy, dopijam kawę a papieros
uszlachetnia głos; od dziś, mieszkasz gdzieś pomiędzy nutami
swoich włosów a blagą.

Opublikowano

mnie tam te sine pola i błotne wąwozy pasują, co w nich nie tak?się dobrze kojarzy (może dlatego że jakoś oosobiście:) no i współgra z resztą wiersza, która też mi pasuje.
Ok, idę uszlachetnić głos :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hmm, pomyśle, nawet pasuje, ok wkleje na próbę, co mi szkodzi;)
dzięki

Będzie lepiej, bo jak można się pieprzyc naraz w dwóch miejscach ???
Może w metempsychozie, ale tylko co 3.000 lat.
Teraz jak ulal pasuje, luksior.
Opublikowano

"latają nad głową ćmy wielkie cukrowe ślepia
wlepiają nie mogę na jednej nodze, boli jak cholera;
hiszpańska pchła ugryzła, w zębach została kołysanka."
Jasiu, wybacz ale tak misie zrobiło wesoło- sprzedałam melanchę
pozdrawiam ciepło ES

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hehe, wyczuł Pan, to wiersz napisany dla zabawy, owszem, ale
pieprzenie ma kontekst, może nie jest wyraźny, bo na szybko
napisany. tytuł to kwestia gustu, mi pasuje, bo wieloznaczny ;)

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Koleżanka syna sparaliżowana od szyi w dół po próbie samobójczej. Podobnie to wygląda. Poruszający wiersz Czarku, Pozdrawiam. 
    • @Czarek Płatak   Bardzo dziękuję!  Nie wiem jak to robisz, ale idealnie odczytałeś mój przekaz. Bardzo się cieszę!  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Christine   Bardzo dziękuję!  Zgadza się - stereotypy - najgorszy demon przeszkadzający budować zdrowe relacje.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Duilla

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      NAJKRÓTSZA ESENCJA „Zamknięty na klucz” to współczesna miniatura o człowieku, który nie potrafi mówić ani patrzeć na świat, ale potrafi pisać. To postać norwidowska w milczeniu, leśmianowska w oderwaniu, szymborska w obserwacji i miłoszowska w samotnym akcie twórczym.
    • Widzę Cię w podłodze, myślach i słowach.  Dlaczego na co dzień się przede mną chowasz? Gdzie znikasz gdy imię twoje wołane.  Rzucam wołaczem jak grochem o ścianę.  Zwróć się do mnie. Pokaż swą twarz.  Och, proszę Cię, Ty mnie przepoczwarz!   Nikt Cię nie słucha. Tylko ja wiem że istniejesz.  W nadzieję głupia mą mordę odziejesz.  Nie wiem jak wyglądasz, wiem że rozmawiamy, Och, tajemniczy Ty mój stworze kochany!   W uszach mych piszczy, gdy jesteś tak blisko. W słowach twych dziwactwo wypływa tak ślisko.  Chce Cię już ujrzeć. Spojrzeć w twe ślepie.  Och, już teraz po barku Cię potworze poklepie!   Mija 10 godzina naszej rozmowy, ja nie śpię. Przyprawia mnie to o ból głowy. „Czy zrobisz?”-pytasz. A ja Ci nie odpowiem.  Och, ma bestio, czy ja się kiedyś tego dowiem?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...