Spotkanie na brzegu nieba

[Magda Rosa]

Przyszła mu powiedzieć,
że boli ją świat.
Poczuła na sobie
jego dłonie zdające się rozumieć
każde z jej pragnień,
zapach ciszy wlewającej się
między dwa ciała.

Przyszedł jej powiedzieć,
że boli go życie.
Lekarstwem stał się
jej szept wyniesiony
ponad świadomość,
zaufanie jego palcom
stwarzającym nową rzeczywistość tylko dla niej.

Przyszli sobie powiedzieć,
że ciąży im ziemia.
Uniosły ich na skrzydłach
jego pieszczoty ze świata
po drugiej stronie tęczy,
jej pocałunki
ze skrawkiem nieba w kieszeni.

Potem jeszcze długo w swoich ramionach
szukali ukojenia,
nawzajem opatrując sobie zranione serca
bandażem bliskości.

Jeszcze wtedy nie wiedzieli,
że to własnoręcznie pościelone niebo
niedługo spadnie
im na głowę.

[Tali Maciej]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wszystkie "TE TEN TO" brzmi to fatalni
wiersz przegadany i zanudziłem się podczas czytania
jestem zdecydowanie na nie

pozdrawiam

[Nata_Kruk]

Przeczytałam raz i na pewno zrobię to jeszcze wiele razy, bo wiersz powędrował do ulubionych.
Pięknie opisane spotkanie dwojga ludzi. Sądząc po zakończeniu, zostają razem i na pewno jeszcze nie jeden raz, będą milei okazję, by kiedyś w przyszłości znów ponarzekać.. że boli ją świat, że jemu ciąży życie... Zastanawiam się, czy potrzebne.. "te".. powtórzone w kilku miejscach, moim zdaniem może byc bez. Gratuluję pomysłu Magdo, pozdrawiam... :)

[Magda Rosa]

Te wszystkie "te, ten itd." budzą wątpliwości, wiem o tym, moje też;-) A zostawiłam tak (po wielu wcześniejszych "rozterkach") w celu podkreślenia np. konkretnych pocałunków, wcześniej już poznanych. Tak samo dłonie, te dłonie, znajome dłonie, a nie pierwsze z brzegu. Ale jesli rzeczywiście to niewiele daje, a bardziej przeszkadza, to pomyślę jeszcze o zmianach.

Dziękuję Macieju za komentarz, przykro, że mój twór znudził. pozdrawiam

Nato, bardzo, naprawdę bardzo się cieszę, że do ulubionych. I że będziesz czytać też;-) A nad "te" jak już wspomniałam zastanowię się raz jeszcze.

Pozdrawiam
MR

[macte poema]

Bardzo wyważony utwór i mądry, i ciekawy. Słówka ten dodaja mu chatakteru.
Parafrazując Osiecką: " ten i ta: deux ex machina". Piątka z plusem

[Magda Rosa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki bardzo! Cieszę się, że się podoba;-) A Osiecka to jedna z moich ulubionych autorek, jak dla mnie bardziej do recytacji niż do czytania, chociaż też.

Pozdrawiam
MR

[Olesia Apropos]

Magdo,
boli ją świat, boli go życie, zapach ciszy, zranione serca itp - to wszystko już było.
ostatnia zwrotka jedynie zatrzymała na chwilę, ale mimo to jestem na nie.
pozdrawiam/olena (też lubię Osiecką)

[Magda Rosa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, wiem, że było. Nie będę zaprzeczać, chociaż to, że określone słowa czy całe zwroty już się pojawiały wcześniej nie znaczy, ze sens wiersza sie powtarza. Chociaż i to być może.
Za komentarz i własną opinię dzięki wielkie! Może nastepnym razem będzie lepiej;-)

Pozdrawiam
MR

[mayka]

" własnoręcznie pościelone niebo"
podoba mi się to, reszta w porządku. Niestety do jednokrotnego przeczytania, bo za kolejnym razem nie tylko nic do odkrycia, ale jakieś to płaskie coraz bardziej się zdaje. Pozdrawiam

[mayka]

zapomniałam, zgadzam się- "te jego, te jej..." jak najbardziej do przemyślenia - psują odbiór.

[Magda Rosa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za wgląd. Że na raz, to się zgadzam, mam kilka takich wierszy i to raczej jeden z nich. A może innym razem znajdziesz coś na dłużej.

Pozdrawiam
MR

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

w sumie jest bardzo dobrze, fajna "atmosfera" w wierszu, takie jakieś szczere to i od serca

choć te wskazujące zaimki mi nie pasują :/

pozdrawiam,
Gaspar :-).

[Magda Rosa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za zajrzenie do mnie;-) Zaimki usunięte, oby czytało się lepiej.

Pozdrawiam
MR

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za zajrzenie do mnie;-) Zaimi usunięte, oby czytało się lepiej.

Pozdrawiam
MR
Jest lepiej.

pozdrawiam :-),
Gaspar.

[kalina kowalska]

przegadany, ładnie mówi, ale bardzo łatwo było odgadnąć jak sie skończy

poezja jest silna niedomówieniem (chociaż nieprzesadnym:)

pozdr

[Magda Rosa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziekuję za spojrzenie i opinię;-) czasem też lubię poczytac poezję z niedomówieniem i w niektórych swoich wierszykach też staram się zostawić taką przestrzeń. Ten do nich nie należy i z tym się zgadzam. A czy to dobrze, czy źle zależy od upodobania. Jeszcze raz dzięki!

Pozdrawiam
MR

[stanislawa zak]

było, nie było, ale mi miło Roso, że lepiej idzie ci pisanie, jeszcze trochę i... no sama wiesz
pozdrawiam ciepło ES

[Magda Rosa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziekuję, że zawsze spojrzysz na moje wierszydła życzliwym okiem i zostawiasz po sobie miłe słowo. Ja też się cieszę, kiedy idzie mi coraz lepiej, ale jeszcze trochę brakuje...

Pozdrawiam cieplutko
MR