Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witaj Beenie, ze wstydem przyznam, że po raz pierwszy zawitałem w Twoje progi i chyba sobie tego nie daruję.
Wiersz napisałaś bardzo sprawnie, utrzymując go w reżimie sylabiczno-rytmicznym, a przy tym jest zwiewny i lekki. Wyznawcy teorii, że wiersz powinien być przeładowany nowymi odkrywczymi treściami, że powinien być nieepigoniczny w swojej formie, poniosą w tym przypadku porażkę w styczności z czytelnikiem, któremu ten wiersz jak i mi się podoba. Delikatne asonanse, których używasz ładnie wkomponowują się w treść. Zdrobnienia, tak często wyszydzane, tu także są uzasadnione w kreowaniu tego sielskiego obrazu. Zachwyciło mnie zastosowanie strofy otwartej jako łącznika dwóch pór roku. Szczerze gratuluję i pozdrawiam. Leszek :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak miło Cię widzieć po tak długiej przerwie komentatorskiej (i nie tylko). Twoja ocena niezmiernie mnie cieszy, bo wiem żeś wypoczęty i spoglądasz świeżym okiem.
Miodu nie lubisz, pomyśl o miodzie pitnym w karafce - smakiem mało miód przypomina i może bardziej podejdzie.
pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Leszku, to, że po raz pierwszy mogę czytać Twój komentarz pod swoim wierszem, jest niewątpliwie bardzo miłą niespodzianką, ale to, że zabrzmiał on tak, a nie inaczej, sprawia, że radość moja została podniesiona do kwadratu. Taka ocena od Ciebie, to dla mnie wielki komplement i zachęta do dalszej pracy.
Pozdrawiam serdecznie :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Bardzo surowy werdykt. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...