Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kiedy mówisz do mnie jakby

Włodzimierz Nabkowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano

Także nie przypadam za powtórką tytułu już w pierwszym wersie... ale skoro tak jest...
Bez urazy, ja tez pozwoliłam sobie na inny zapis.

Kiedy mówisz do mnie, słowa
jakby dwoiły się nieznacznie,
pech chciał, że nie lubisz wprost,
zbywasz życie zmęczone -
czekaniem

kiedy mówisz nienawidzę,
odmieniam słowa przez nieznane,
co prawda facet, ale wiem
tak naprawdę co znaczy
bardzo kogoś nie kochać -
czasami

Zmieniłabym tytuł, ale pozdrawiam plusem...:)

Ewa_Kos

Ewa_Kos

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



trochę amputacji, tamte słowa wydają się zbędne
szczególnie powtórzony tytuł ( jak ja tego nie lubię )
wprawny wiersz o (nie)kochaniu
podoba się
+

pozdrawiam


i tu się nie zgadzam z Marianem, po amputacji i poprawkach wiersz traci swój dwoisty sens.
pozdrawiam nie włodku, dawno cie nie było. Es i kos.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • tie-break
      ewolucja

      Przez tie-break · Opublikowano

      @huzarc Chciałam w tym wierszu sposób pokazać walkę różnych emocji w człowieku, takich, co biorą się z pewnych instynktownych reakcji, nad którymi nie da się zapanować. Po prostu tak jesteśmy skonstruowani, i odziedziczyliśmy to po praprzodkach. Miały nam za czasów biegania nago po sawannie pomagać w przetrwaniu. Cywilizacja spowodowała, że stały się pewnego rodzaju balastem. Dzielimy je na złe i dobre, na takie, które mają rację i na takie, których należy się wstydzić. Tymczasem tak to z nimi jest, że po prostu są, i nic więcej. Przychodzą i odchodzą, jak fala powodziowa. Trzeba tylko odpowiedzialnie nimi zarządzać, rozładowywać w akceptowalny dla otoczenia sposób (np. zamiast przywalić komuś w łeb, idziemy pobiegać, zamiast zrobić awanturę, piszemy wiersz albo słuchamy muzyki dla wyciszenia). Właśnie podobnie jak tą falą - żeby nie zrobiła spustoszenia. Mamy często własne możliwości retencji i  uwolnienia pod odpowiednim nadzorem racjonalizmu. Ale każdy ma prawo nawet do tych najgorszych - złość, strach, lecz oczywiście nie należy pod ich wpływem nikogo ranić. Tytułowa ewolucja jest po pierwsze przejściem do akceptacji tego co w innych i w nas samych się czasem kotłuje, a po drugie wytworzeniem mechanizmów, które dają nam możliwość kontrolowania siebie w emocjach.
    • bazyl_prost
      Nowy Rok

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @APM wolność także wymaga jakiegoś dachu nad sobą , oczywiście można być też jakimś wolnym ptakiem, ale wolność za wszelką cenę to ucieczka.
    • hollow man
      Pytać, czy nie?

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Marek.zak1 Och, Marku... Ty wychodzisz w tej dyskusji z innego założenia niż ja. Nie dostrzegasz, że do tegoż całowania dochodzimy ze skrajnie różnych fundamentalnych postaw.   @Marek.zak1 Ja nie wiem ile masz lat.  "Dziaderskie" podejście może cechować 20-latka.    
    • huzarc
      Życzenia Noworoczne

      Przez huzarc · Opublikowano

      @Bożena De-Tre Dziękuję za życzenia:) 
    • huzarc
      Audiosfera

      Przez huzarc · Opublikowano

      @Berenika97 Wiersz pełen emocji, ale otulonych w dystans. Dychotomia tego, co czujemy a co obce wzmaga w nas napięcie, staramy się zdefiniować i umieścić w tym zgiełku. Miasto i obserwacja przez chłodne szkło w szybie są symbolami tego procesu.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...