Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jako goście zaproszeni
dziś jedziemy do Stefana
rząd namiotów się zieleni
tylko łąka jest zalana

ale nic to że znów pada
my jesteśmy swoja wiara
mamy krzynkę piwa w aucie
spokój przecież nas nie jara

piwo i żytniówki łłłłłyk
zbudzonego żubra rrrryk
już obwieszcza wszystkim w koło
- u Stefana jest wesoło

(teraz ja - stasia żak)
Stefan kapelusz na głowie poprawia
już przepędza wszystkie licha
o babach i orgu rozprawia
a w namiocie stygnie zagrycha

(kto da więcej)

Opublikowano

ja niestety jutro
jeszcze nie dojadę
pracujący poniedziałek
włazi mi w paradę

chociaż chmury za oknem
w szklance łyk tęsknoty
bawcie się i pijcie
piszcie wersów sploty

wiem że brać po piórze
dużo wypić może
zatem w Srebrnej Górze
zamiast deszczem...polej winem Boże

:o)

Opublikowano

szkoda że czarnej- mój Boże
nie zobaczy ewa kos
dłużej zostać nie może
psi i koci jej los

pod piramidą stefana
w lesie księżnej za dnia
brać orgu od rana
dwie beczki piwa pcha

ewa z nalewką i kosą się czai
stasia pniak i wierszykami mai
wszystko gra

Opublikowano

no to bawcie się wesoło
pozdrówcie Stefana
i nie martwcie się o namiot
dotrwacie do rana

rozbawieni przy kufelku
z poezją na ustach
śpiwór nie będzie potrzebny
lecz wełniana chusta

żeby siedzieć przy ognisku
patrzeć sobie w oczy
ani się nie obejrzycie
jak was świt zaskoczy

rano słońce będzie grzało
bo już zamówione
deszcze wyekspediowane
w afrykańską stronę

buziaczki dla wszystkich

Opublikowano

Kto tu nie jest - niechaj wie:
stracił wiele itp.
Słowo tego nie wypowie,
zdjęcie nie utrwali,
sami sobie będą winni,
że nie dojechali.
Wasza strata - nasza też,
chociaż z Miłą - miło jest!
Czytamy wiersze,
pijemy wino,
całujemy... ręce (i usta) dziewczynom.
Słońce przegoniło chmury
- zaraz nas Stefan pogoni w góry.
A wieczorem
w knajpie pod parasolem
zaczniemy rozmowy i plotki
- zaczerwienią się dewotki
(bo potem zacznie się noc ;)
- taki wierszyk od hoc
piszę przy biurku Stefana
w Lesie Księżnej w niedzielę z rana.

--------------------------------
Stephen całuje w pępki
wszystkie damskie występki!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mniej więcej gdzieś przy Sobocie w weekendy było tam po robocie Z powodu Jasia Naszego kochasia Całą odwalał, bo przyniósł go bociek
    • @Nefretete o a to miłe porównanie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      emwoo to przecież prawie nastolatka gdzie mi starej babie do Niej Ale to miłe dziękuję  Miło że zerkasz pozdrawiam serdecznie @violetta
    • @Arnold Lane Rybak w Teatrze   Huczne oklaski wznoszą na scenę Spektakl zagrany, jak koncert z nut. Jakież w Aktorów wstąpiło marzenie – W górę wzleciały - kapelusze z głów.   Więc lecą tak świsty i aplauz wzruszony Niech blask ich dumy - za scenę niesie; Dyrygent liczy te tuziny gęb, Niechaj zachwyt we foyer rozniesie!   Aż Rybak wstaje i pyta;     „Czy leszcze biorą na chleb?”   Oburzy wnet się publika;  Choć nikt do gardła –     jemu nie fika, Pod nosem tak myśli: „Pan puknie się w łeb!” I do domów publika znika.   Ach, biedny ten Rybak,     co Błaznem sam jest – Gdy na strzępki go szarpią jak dzika Wilki srogie, tym winem spojone.   I jak ten Rzecki, z ogonem skulonym Wlecze po przednie miejsc futerały - Tak w ludzkie serce – będzie wpatrzony, Które chłodem odpowie niemrawym;     Jak wdzięk Izabeli,       gdy nie ma żony. A publika z niego zaśmieje…   Stanę wtem Ja — bez sławy na scenie - Rękę wyciągnę, gdy foteli las od grozy ustanie; I jeszcze raz, zapytam Ciebie:     „Czy leszcze łapią na chlebie?”
    • Twoje ciało pamiętam szybciej niż powinienem jakbym wracał drogą którą kiedyś już znałem gdzie oddech staje się cięższy gdzie skóra odpowiada wcześniej niż słowa uśmiechasz się przez sen   przestaję wierzyć że spotkaliśmy się pierwszy raz   najbardziej boję się jednak że to wszystko wymyślam   dotykam Twojej duszy ostrożniej niż ciała   jakby była czymś kruchym co już kiedyś trzymałem w dłoniach i zgubiłem   są w Tobie obrazy których nie rozumiem nagły smutek znajomy błysk w oczach cisza która nie jest obca   czasem patrzysz na mnie jakbyś pamiętała więcej ode mnie   jakby ciało wiedziało zanim zdążyliśmy się poznać kto już raz Cię...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...