Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

miałem kiedyś przyjaciela
takiego od łupiny orzecha
pewnego dnia bez słowa
wyszedł z dziesiątego piętra

-ponoć po szczęście

wspominam poranki prawej nogi
teraz mam dwie lewe

czasem odwiedza nas matka
już nawet nie pamiętam

jak beztrosko było
płakać nad zdartym kolanem

pomimo skrytki w której chowałem
nieposłuszeństwa ślady

łzy spływały niezakurzone życiem

Opublikowano

miałem przyjaciela od łupiny orzecha
pewnego dnia wyszedł bez słowa
z dziesiątego piętra

-ponoć po szczęście

wspominam poranki prawej nogi
nie pamiętam jak beztrosko było
płakać nad zdartym kolanem

choć chowałem w skrytce ślady nieposłuszeństwa
łzy spływały nie zakurzone życiem



pozdrawiam :) coś w tym wierszu znalazłam dla siebie.. czuję go... /pozwolilam sobie na małą sugestię.. ;) /

Opublikowano

zgadzam się z J. Zakochaną, zrobiłbym z tego jakieś dwie góra trzy strofy,
bo tak przypomina jazdę rowerem po bruku, brak płynności ...
ogólnie nieźle, ale przez to "podskakiwanie" jednak sporo traci.

pozdrawiam

Opublikowano

Ja także podpisuję się pod petycją o usunięcie inwersji.


Już o tym wspominałam (bo to raz;) ), ale będe powtarzać do skutku, coby poprawnie ludki umiały pisać:

Rok 1998 (właściwie to koniec roku 1997). Rada Języka Polskiego wprowadza nową zasadę pisowni. Imiesłowy przymiotnikowe (czynne i bierne) z partykułą "nie" piszemy łącznie.

Tak więc: "niezakurzone" - raazem :)

Patrząc na ten wiersz i wcześniejszy, który też komentowałam, stwierdzam, że masz tendencję do tworzenia na bazie A-Pamietasz-Jak-W-Czterdziestym-Piątym... i chyba taki gawędziarsk0-wspomnieniowy styl sprawił, że trochę końcówka Ci się przegadała :)

Swoją drogą, polecam do przeczytania dobre wiersze "ze wspomnieniem w tle" ;) czyli "gigantomachię" i "antygigantomachię" nakreślone piórem 51fu:

http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=21066
http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=31525

Pozdrawiam serdecznie :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia   Bardzo dziękuję!   Dziękuję Ci serdecznie za te słowa - "śmiech na przekór" to chyba najtrafniejszy sposób, by opisać tę chwilę w wierszu. Twoje życzenie poczytnej poezji bardzo mnie motywuje. To trzeci wiersz z Luizą. Pozdrawiam ciepło i dziękuję, że zechciałaś się zatrzymać.   @lena2_   Bardzo dziękuję!  Też myślałam o tym, ale pierwszy wiersz "Luiza" też był o samotności, trochę cięższej niż teraz, gdy stara się "wrócić do życia".   Serdecznie pozdrawiam.  @Kwiatuszek   Dziękuję Ci serdecznie - masz rację, to portret właśnie takiej kobiety. Cieszę się, że wiersz to oddał. Pozdrawiam serdecznie!  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Może i Luiza, krok po kroku, za kotem pójdzie ku słońcu, ku życiu, i odnajdzie znów tę dawną śmiałość, która czeka cierpliwie w oddechu. @LessLove   Bardzo dziękuję!  To głębokie spostrzeżenie - rzeczywiście, jest w tym wierszu ta wielowarstwowość Luizy, ciągła zmiana, mijanie samej siebie. Dziękuję za tak refleksyjne spojrzenie - pytanie "kim jutro" zostaje ze mną. Pozdrawiam serdecznie!
    • @Leszczym   Uważaj, czego pragniesz, bo jeszcze Asia wejdzie Ci na głowę! :))
    • @Poet Ka   Niezwykle czuły tekst. Pokazałaś w nim, że poezja to nie wielkie, nadymane słowa, ale właśnie ta ulotność - zachwyt nad kroplą rosy, poranną kawą czy wspomnieniem słońca.   a wiatr wie dokąd ucieka zapach tamtych truskawek i ile mrugnięć oka trwa zachwyt zbieramy te okruchy bo tylko w nich mieszka cała ulotność
    • @Waldemar_Talar_Talar   ta myśl przychodzi do wielu z nas i cicho siada obok na wolnym krześle pisz więc nadal o moim i swoim świecie bo warto - dla mnie ma to sens
    • @Poezja to życie Czy to takie proste uwierzyć? Ale ta niepewność, która stale towarzyszy. Nie możemy nie brać jej pod uwagę. Tak jakoś to odbieram. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...