Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

po burzy


zawisłe
na poręczy balkonu
życie
smakuje deszczu brodząc
palcami
w kałużach natchnienia

pod lepkością herbaty
wciąż słodki
cyjanek
okrywa jak wiatr
piersi
kalekiego mężczyzny
ze szkła

miód
skapuje wątle na
skrzydła
ćmy
ginącej w jasnym
półkolu
ludzkiej szuflady

chora
na autyzm światła
zasycham w fotelu
niema
na piękno ranionego
lustra

szczęście odeszło pustym korytarzem


PS: dzięki za przeczytanie.



Opublikowano

Przyznam, że klimat wiersza stworzyłaœ bardzo ciekawy. Czasami może za szybko przeskakiwalaœ z tematu na temat ale to tylko karze wgryzać się po kolei w każdy z nich smile.gif
Serdecznie pozdrawiam
Natalia

Opublikowano

"pod lepkością herbaty
wciąż słodki
cyjanek
okrywa jak wiatr
piersi
kalekiego mężczyzny
ze szkła"

to mi się najbardziej podoba,
naprawdę dobre sformuowania.
chociaż spodziewałbym się, możnaby zarzucić zbytnią osobistość temu tekstowi.
eee tam, mnie to nie przeszkadza.
wręcz przeciwnie - lubię teksty pisane w 1 os. l.poj.
pozdrawiam

Sareimheinn Nevarfreyties

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spadł puch swym ramieniem przytulił rozżalonych rozjarzone brylanty na ziemi tliły się w oczach białe morze wzburzyło się po raz pierwszy od dawien dawna chcąc byśmy przypomnieli sobie, jak to jest płynąć po nim saniami   potajemnie zmówił się nieboskłon z chmurami urwiska stanął się przystankami drogi porwą pojazdy chwalić będziemy się i ogrzewać śmiejąc z gniewu, niekiedy i radości   przytulnie będzie aniołem zostać bo w końcu biel nas zewsząd otacza byle dłoni nie zajechać po całości, czymś musimy postawić posągi z węgli i marchewek   wieczór dziś jest specjalny inny niźli zawsze tańczymy nieświadomie pod jednym płaszczem bawimy się jak niegdyś i tylko to się liczy wszystko to, gdy palą się lampy pomimo tego, że marzniemy   uwieczniona kamera taśma przygotowana na niby nijak wszystko dlatego że dnia dzisiejszego, zwykłego jak inne, spadł puch    
    • @Radosław   a Ty jak Kogut…  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @KOBIETA Bądź  jak Supernova. 
    • @Radosław   wiem Radosław …niestety to takie silne oddziaływanie jest …międzygalaktyczne ;)))) nie wiem jak mogę Tobie pomóc…? ;) 
    • pamiętasz, Paweł, pamiętasz? pierwsze power chordy, tank mana, tiananmen square? to miała być okładka, debiut nasza pierwsza płyta pamiętasz j.p i a.c.a.b? pamiętasz refuse/resist, Badylaka, Siwca, płonącego mnicha? pamiętasz wolność, równość, braterstwo pamiętasz solidarność w szkolnych podręcznikach? pamiętasz? mieszkałem na Broniewskiego ty na Bohaterów Warszawy, razem rżnęliśmy karabinami w bruk ulicy. krzyczeliśmy sprejami na murach drabinkami sznurówek na glanach szliśmy z dumnie podniesioną głową po Władysława Orkana nie wiesz jak mnie to dziś boli kiedy mówisz z wyższością w swym głosie "było się słuchać co mówią jej władze" "śmierć takich głupich suk to mam w nosie"
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...