Suknia

[jacek_sojan]

/Ewie/


szelest zmowy w jej fałdach
żmija w tańcu krzyk pawia
dookolnie tajemna jak glob
rozesłana o zmroku
jak pantera do skoku dopiero o świcie
się zrywa

gdy dopada już ciała
nagle mięknie potulna
i na piersiach omdlewa
słodko mruczy w ramionach
łasi się u kolan cała w baśni w amorach
w zabawie

jest zawsze nocą
w południe
w pogoni za chłopięcym snem
dziwny zdarza się upadek
na rąbku sukni białej drodze
z kurzu podnosisz ją i wiążesz
Początek z Końcem

zmienna rzeka sukna
rzeka co poniesie a potem wyrzuci
ciało w jakieś ręce
i popłynie dalej gdzie czas a nie kaprys
farbi ją na czarno
zmienna rzeka sukna
rzeka bez powrotu

[Manavi]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo nastrojowy wiersz, bardzo w moim typie. Udało Ci się Jacku poczarować. Nie przekonuje mnie tylko "wyswieca gwiazdy płeć". Troszkę za wzniośle to brzmi.
Ogólnie jednak duży +

pozdrawiam!

[jacek_sojan]

Manavi.; i racja! ten wers kasuję; dzięki! :))

[Amelija_Em.]

o ile niespóźnionam to jestem przeciw :farbi.I barbie.całki.śliczota.