Twoja magia

[Viljar]

Jeśli życie jest snem
pozwól mi śnić go
u Twego boku
w ciasnych objęciach ramion
w oddechu splecionym
sekundą nieistnienia.
W Twoim spojrzeniu
odradzam się jak feniks
by znów strawił mnie płomień...
A Ty stwarzasz mnie od nowa.
Palcami rysujesz na mnie
każdy kontur ciała.
I jestem coraz piękniejsza.
I coraz bardziej Twoja.

[Antoni Slawbicki]

ładne

[Smok]

ładny skan

[Lobo]

Faktycznie ładnie. Trochę przegadane, troche banalne, ale coś ma. Spróbujmy tak:

Jeśli życie jest snem
pozwól mi śnić go
u twojego boku
w ciasnych objęciach ramion
w oddechu splecionym
sekundą nieistnienia.
Odradzam się w twoim spojrzeniu
a ty stwarzasz mnie od nowa
rysując na mnie palcami
każdą linię ciała.
I jestem coraz piękniejsza
coraz bardziej twoja.

I teraz, po kolei: duże litery (Twój, Twoja) nadają się do listu dla babci, w wierszu kontekst mówi o ważności osoby. "Odradzanie się ...jak feniks" jest zbędnym dopowiedzeniem - to się już tak ugruntowało w mowie potoczneij, że jak się napisze "odradzam się", to wszystko jest już jasne. "Każdy kontur ciała" wydaje się najmniej zręczny (proszę coś innego wymyślić, niekoniecznie tę "linię"). Przydałyby sie wszystkie znaki interpunkcyjne (brakuje przecinków).
No, mniej więcej...;-))

pozdrawiam.;-)

[Viljar]

Co do dużych liter to taki nawyk już :)
Z "konturem" przyjdzie mi się zgodzić, też niezupełnie mi pasował:)

Dziękuję za łagodne przyjęcie. To mój debiut tutaj :)

[Nata_Kruk]

Jakoś mi nie brzmi... "pozwól mi śnić go"... tak sobie całośc zapisałam, bez urazy Viljar..:)

jeśli życie jest snem pozwól
mi śnić u twojego boku
w ciasnych objęciach ramoin
w oddechu splecionym
sekundą nieistnienia

odrodzę się w twoim spojrzeniu
a ty stworzysz mnie no nowo
rysując na mnie placami
każdą linię ciała
i będę coraz piękniejsza
coraz bardziej twoja.

Dla mnie ładny tekst i wcale nie przegadany. Pozdrawiam..:)

[Beenie M]

Podobnie jak Nata, z fragmentu „pozwól mi śnić go”, wyrzuciłabym „go”.
Poza tym wiersz podoba mi się i zostawiam plusika.
Pozdrawiam serdecznie