Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z punktu widzenia Krysi
U mnie już wszystko wisi.
Surowy wyrok wydała
40-tka oszalała.

Jednak jak twierdzi Swietłana,
rzecz nie jest całkiem przegrana.
I z wdziękiem dodaje kurażu...
W agencji masażu.


PK VI/2005

Opublikowano

Moja Krysia wręcz się boi
kiedy u mnie wszystko stoi,
boi też się wyrokować
żeby czymś nie zaszokować.

A świetłana w saloniku
szepcze słodko, mój Henryku
tobie nawet bez kurażu
dałabym i w Ermitażu.

A Iwona i Gabrysia
też by dały lecz na "misia"
dała także by Mariana
ale szkopuł bo to panna.

Opublikowano

Nie przesadzaj moja miła,
lwica grzywy nie nosiła,
ale w góry, czemu nie
tam tez można bawić się.

Można skakać przez kamienie
lub posiedzieć nad strumieniem
albo leżeć w chłodnej grocie
oczywiście po robocie.

Lwica na baraniej skórze
więc ja w dole a ty w górze
potem może dla odwrotki
jednak włożę kij do szczotki.

I to nasze wspólne leże
uprzątniemy w trzy pacierze
by turyści nie paplali
że bałagan tam zastali.

Opublikowano

I po co zaraz wydzierać mordę
kiedy wystarczy telefon córki
żeby zadzwonić tu do mnie na dół
a to za sprawą zwykłej komórki.

Można posłużyć się też gołębiem
i w dziób mu wsunąć małą karteczkę
"ty tam na dole, ja zaraz schodzę
a więc poczekaj jedną chwileczkę"

Lub akustycznie puszczając bąka
przerwać milczenia zbyt długą ciszę
i o tym wszystkim wiesz doskonale,
po co więc jeszcze ci o tym piszę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...