Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
0,5 – prz(e)ypisy

...a więc w świecie się
umarłym urodziłem

– panowie T – ?

umarli
perun południca papież poezja bóg człowiek
papież bóg Świetlicki ja (kolejność
mogła być inna) się
urodziłem
umierający
w roku 1982
trwał śmiercionośny stan wojenny mówili
mi (ja nie pamiętam)

umarł następny papież pochowany
na oczach milionów
zachwytów w śmiertelnie
nudnej telewizji

w Kaliszu ma JP2 pomnik bardziej
uczęszczany niż J23 na Ostrowie
Tumskim

– panie T –

ale ja do
niego nie
mówię mój
głos nie umie się
przedostać przez ogień
zniczny

a może jestem za młody żeby
rozmawiać z kamieniami

– panie T –

2,5 – zmartwienie

proszę panów przyszedłem
na
świat śmiercią posiwiały?

martwica zaraźliwa jest

martwy Kurt
martwy Karol
martwy K
w
martwej telewizji

– nie
płakałem po papieskim
zejściu –

– nie znałem Cię JP2 –

pod pałacem kultury
i
nauki
byłem tylko raz czy
ktoś tam jeszcze
wniebowstapi

– panie T – ?

sen rozsypał się siwo nad
miastami o nazwach
egzotycznych i swojskich
śmiertelnie

jeszcze nie
umiem rozmawiać ze snami
za bardzo chcę być
żywy

3 – suplement

czytam słowa panów
– panowie T –
zarażone śmiercią czasów
mi nieznanych

tymczasem

bardzo młody poeta
bardzo młodego pokolenia
bardzo młodym głosem w
bardzo młodym radiu
bardzo młodego państwa
demokratycznego

mówi

podaje listę zakazanych słów
poezji współczesnej

bóg (ewentualnie
Bóg) zajął wysoką pozycję
lokatę

stajesz się
Wielkim Nieobecnym Poezji Współczesnej
Wielki Ustawodawco Samozwańczy (lub tylko
Ludozwańczy)

5 – prolog

nie umiem rozmawiać z
e śmiercią
– mistrzu P –
czasami tylko z nieżywymi
poplotkuję o nieobecnych z
e sobą umarłym
wczorajszym z
eszłorocznym (2000
to jest rocznik) z
e zdjęć papieru

granice pomiędzy życiem
i
śmiercią
pozostają

pozacierane

i

chociaż skrzywdziłem człowieka
prostego
to nie będę
pretendował do stanowiska
wisielca
– panie Cz –

dziwną mam potrzebę żyć
ja
umierający
więc za panem G
– panie G –
chciałbym powiedzieć napisać
wybieram życie
Opublikowano

eszłorocznym==> ???

ja wiem że to rozbicie słów ale jeśli ma czemuś służyć to przynajmniej powinna powstawać dwuznaczność a tak to, no właśnie

"bardzo młody
bardzo młodego
bardzo młodym
bardzo młodym
bardzo młodego" jakby czytelnik cierpiał na sklerozę i trza by mu było ciągle przypominać

tekst fragmentami interesujący momentami chaotyczny
i zdecydowanie za długi w połowie już poprostu nudził
reasumując jestem na nie
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Posem   Te wiersze naprawdę  na to zasługują, nie piszę tego z uprzejmości. Czasem najtrudniej dostrzec wartość we własnej pracy, bo jesteśmy zbyt blisko niej. Pozdrawiam. :)   
    • Naprawdę bardzo fajny tekst, przegapiłam.   Podobno psychopaci tak mają ;-) iż niczego w sobie nie widzą, stąd może i tak :-) Lustereczko, powiedz, przecie... I nagle bajkowe zakończenie z krasnoludkiem nabiera sensu. Szacun. Moim zdaniem to są bardzo fajne skecze kabaretowe, w takim dobrym, refleksyjnym klimacie, wręcz widzę to, jak to zagrać.   Pozdrawiam :-)
    • @karenka   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, że ci się spodobało. Czasami jakaś sytuacja zaobserwowana w życiu - inspiruje.    Serdecznie pozdrawiam. :)
    • @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!    Dziękuję i za trafne spostrzeżenie, i za to piękne życzenie. Stokrotki na placu boju - piękny obraz, oby wszyscy za bardzo wymagający od siebie  zmienili choć trochę myślenie. Pozdrawiam ciepło! @Leszczym

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bardzo dziękuję!    Dziękuję za tę uwagę. Puenta to bardziej subiektywne odczucie niż uniwersalna prawda - tak czasem widzi siebie osoba zmęczona, nawet jeśli obiektywnie winy nie ponosi. A te rany to nie efekt złych wyborów, tylko tego, że nie pozwalamy sobie na słabość, że wymagałam od siebie bycia "bohaterskim" nawet wtedy, gdy jesteśmy zwyczajnie zmęczeni, sfrustrowani czy przestraszeni. To rany z samokrytycyzmu, nie z winy wobec kogoś innego.   Serdecznie pozdrawiam. :)))  @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za te niesamowicie trafne słowa. :)) To nie metafora - ten wewnętrzny sędzia naprawdę tam mieszka, w nas, we mnie. Sprawiłeś, że wiersz jest bardziej osobisty, niż mogłoby się wydawać. :)   Serdecznie pozdrawiam.  @piąteprzezdziesiąte   Bardzo dziękuję! Dziękuję za komentarz i za serce, które w nim czuć ... :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Serdecznie pozdrawiam. :)  @Radosław   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)
    • intrygująca miniaturka z nutką ironii- czuć emocjonalny chłód i dystans...pozdrawiam z podobaniem*)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...