absurd istnienia- stadium bólu

[Robert Respondek]

Ból; ból zaległy w trzewiach,
zakorzeniony jeszcze w błogiej chwili;
ból wwiercających się śrub w zastygłe szczecinki skóry,
zaczepiony bezwładnie w kilometrowej sieci neuronów;
ból niedopasowanych butów,
odebranych walizek-
ból ciętych włosów,
wyrywanych zębów,
ból zamkniętych oczu- pośmiertny ból
(współpracujący z wiatrem rozsiewającym po nagich polach pył);
ból taki odczuwany był przez organizm
noszący mnie pod swoim mięśniem pompującym krew;
ból taki odczuwany był przez to szare,
potargane płótno, które nie malowało
mi świetlanej przyszłości-
bielało-
strzępiło się i próchniało;
byłem ciężarem,
ciężarem wywołującym ból;
ciężarem wielkiej wagi,
byłem nieopierzonym zarodkiem ważącym kilka gramów;
byłem bezwładna materią kilku komórek-
byłem dla organizmu ciężarem,
pasożytem;
pasożytem wyjadającym części narządów organizmu hodującego,
pasożytem pochłaniającym wodę i energię-
rywalizowałem o przetrawione chemiczne związki pokarmowe;
w tych chwilach byłem samotny,
kooperując tylko z magicznym sznurkiem,
organicznym sznurkiem,
pływałem pośród plazmy- oddychałem nią;
czułem jak na przestrzeni czasu zmienia swoją kwaskowatość,
zmienia swoją barwę,
dzięki niej
czułem, że miejsce, w którym się rozpływałem,
istniało-
mój punkt odniesienia-
istniał.

[Tali Maciej]

początek strasznie wyliczankowy, już w tytule informujesz czytelnika o czym będzie wiersz, więc powtarzanie co frazę słowa ból jest nadwyraz niesmaczne dla oka
pewne nagromadzenia

"bielało-
strzępiło się i próchniało" ---ało iło ało--- w bliskiej odległości nie przechodzi przez usta
sfobodnie

powtarzające się "pasożyty" )-: żle to wygląda, już nie wspominam o czytaniu na głos

ogólnie wiersz sprawia wrażenie chaosu wersyfikacyjnego i jest totalnie przegadany, można krócej ciekawiej z ukrytymi obrazami między wersami

tutaj tego nie ma

jak na mój subiektywny gust jest bardzo słabo

pozdrawiam

[Olesia Apropos]

nie wypowiem się jakoś konkretnie...
bo jak zobaczyłam to się zlękłam;>
i skończyłam na trzecim wersie

pozdrawiam serdecznie

[Bartosz Wojciechowski]

Nie ma co ukrywać: w tym kształcie tylko dla wytrwałych i ambitnych;)
Nie mogę też zaprzeczyć, że tekst ma swój solidny ciężar gatunkowy,
jest moim zdaniem jak najbardziej godny figurowania pod takim a nie
innym tytułem (w gruncie rzeczy nawet ten zapis ma swój sens).
Oczywiście można by uczynić go lepszym - przede wszystkim wymieniając
kilka słów na inne (no choćby "współpracujący", "nieopierzony", "kwaskowatość"),
ale ja uważam, że ten tekst ma siłę, jest jakby z pogranicza naturalizmu,
ale podpartego ciekawą, głębszą refleksją. Pzdr!

[Stanisław Kamykowski]

i nie chodzi o to, że obudziłem się o piątej rano, bo na 14 do roboty, a potem zasuwaj pan do 22:15 nie , nie o to chodzi tylko o to, że powyższy tekst jest ciężkie, za ciężki i pod względem treści, techniki (powtarzanie bol, ból,ból... albo pasożytem, pasożytem, pasożytem) i wizualnie tez jest ciężki czego przykładem jest Olesia, teraz rady: 1. jeśli przegadałeś tekst (jak powyższy) to nie wstydź się go pociąć i zostawić co najlepsze fragmenty 2. nie stawiaj roweru na ulicy, ponieważ żyjemy w Polsce 3. nie kupuj chleba w hipermarketach
pozdrawiam:-)