Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

twoje oczy gardzą
drobniuteńkim piaskiem
szukają kamieni
kamienie gryźć łatwiej

na kłującym maku
siadają króciutko
bo to rzęsy wykol
przez dziurawe płótno

już całkiem przepadły
śniadają ze smakiem
tylko wytłuszczone
podtytuły jakieś


01,07.2006.

Opublikowano

Alicjo - przez ten wiersz się płynie. Wirtuozeria technicznie, treściowo - przy "twoich oczach" troszeczkę zasłabłem (dobrze, że jak Przybyszewski nie zarechotałem he he he) - ale potem - jak zwykle zresztą - wciągneło mnie.
Alicjo - kolejny wiersz do kolekcji.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Alu, a ty możesz już coś wydałaś, co? Chciałbym kiedyś dostać taką większą dawkę twojej poezji na papierze i delektować się nieosiągalnym kunsztem, taki tomik byłby rarytasem w mojej małej biblioteczce
jeśli doczekam się dzieci to będę czytał im twoją poezję na dobranoc, żeby miały prawdziwie kolorowe sny...
pozdarwiam:-)

Opublikowano

Stasiu, no jesteś miły, nie ma co :)
Ten wiersz to akurat by chyba dzieci przestraszył, no bo on o tym, że kiedyś wzrok im się pogorszy na tyle, że tylko wielkie litery będą dla nich do przełknięcia.
Na postawione pytanie odpowiem prywatnie, pozdrawiam niedzielnie :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...