Tylko spojrzałem

[macte poema]

Spojrzałem w Twoje oczy młodościa wzburzone
rozpromienione słońcem, w chmur tęczy wyśnione
jak horyzont na linii wzgórz, Ciebie ujrzałem
zginąć na każde Twoje pragnałem wezwanie

Mój zapał nie zwycięzył smoków i tytanów
by Twych rzęs był godzien, wdzięków krytych szalem
włosów słonecznych pukiel nie stał talizmanem
blisko serca nie spoczął, nie zapamiętałem

Ja tylko zapatrzony, olśniony widokiem
kreślę słów krajobrazy, z gwiazd krzeszę marzenie
zagasły niekonieczne, zbierając zwątpienie

Myśli wicher spłoszonych, jak stepowe rumaki
przed burzą, czujną strażą, galopem natchnionym
okiem dumnym, zamglonym wstrzymuję na wodzy

[ula]

ładnie, aczkolwiek na Twoim miejscu pozbyłabym się bądź uporządkowała znaki interpunkcyjne. Są jakieś dzikie. Pozdrawiam, uleczka- letnia biedroneczka ;-)))

[macte poema]

Dziękuję za ciepłą opinię. Poprawiłem śpiewność wiersza i mam nadzieję, że nie zepsułem. Pozdrawiam biedroneczki

[macte poema]

dziękuję!