Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

okrywam Was moi Przyjaciele
przed Bogiem nieskończonym milczeniem
czasem buntem wylewanych wód
w podzielności losów

Przyjaciół znanych i nieznanych
i wszystkich wrogów (z) 13 pokolenia

znów śrubujemy w kołowrotku Słońca
na pustyni
jakby Ktoś rzucał monetę
na potwierdzenie zakładu z Sobą Samym

wierzę Waszą nie-obecnością i nie-możnością
głuchym wołaniem i niemym pozwoleniem
śladami na piasku ciała
codziennie łamanymi palcami

wierzę w zaraźliwość skrzydeł
przeliczanych na lata
które w nas nie minęły
(.................................)

odziana w bezbronności ciszę

Opublikowano

Wybacz, poczekam na innych, to nie jest łatwy tekst,
nie rozumiem go póki co na tyle, żeby dać jakiś osąd.
Śmiem twierdzić, że jest się nad czym zastanowić.
Ale zobaczymy, może pojawią się jakieś podpowiedzi:)

Tymczasem: zrób coś z tym "(z)" w 6 wersie, to jest nieczytelne;
popraw - chyba "Waszą" powinno być w wersie 11.
Pzdr!

Opublikowano

śmiem mniemać ,że" z "powinno się tam znaleźć, ponieważ treść to wymusza.Pokolenie Dan
oznacza ludzi, którzy nie zaakceptowali swej historii(dłuższe wstawki musiałabym zrobić).O nawiasik też chodzi.Dzięki za całość.ps. liczę na poczekanie jak Ty,ale zazwyczaj nie doczekuję.Mnie też przykro.Calun.

Opublikowano

Syćko piknie, ino podwójny nawias okrągły - to jest niezgrabne
i tego zmianę postulowałem. Co to za zapis? Wygląda jakbyś nie wiedziała
czy dać to "z", czy nie. A może czytelnik ma sobie wybrać, opcjonalnie?
Wg mnie albo "z" bez nawiasu, albo cały ten dwuwers bez nawiasu,
i wtedy "z" może być w nawiasie, jakkolwiek dla mnie wygląda to
zdumiewająco. Moim skromnym zdaniem najlepiej by było po prostu
bez rzadnych nawiasów, ale to twój wiersz rzecz jasna:)

Opublikowano

B.W: Tak,własnie -opcjonalnie trzeba ,chodzi o dwa rodzaje" bycia"(że tak uproszczę).A jakby tak

i wszystkich wrogów 13 pokolenia
i tych z niego(?) -jeszcze lepiej heheh
Dzięki za podwójną uwagę.A temat niedzisiejszy...fakt.
FR;wychodzi na to,że działa to jednostronnie(współ...czucie).Nic to.A temat tyż niemodny.Ale dzięki za ciekawość.Calun.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97  ważne, że nikomu nic się nie stało , to jest najważniejsze. Dziękuję;)
    • @Posem   Wers o wróżeniu z kart i tym, że "życie może spaść i martwe zakończyć pewien etap" robi największe wrażenie  - to bardzo mocna metafora.
    • @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, że zauważyłać seryjność wierszy o Luizie. Inspiracją jest historia rzeczywistej osoby. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Posem @Benjamin Artur @Simon Tracy @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.  @Ay_    Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • @EsKalisia   Bardzo dziękuję!   Dziękuję Ci serdecznie za te słowa - "śmiech na przekór" to chyba najtrafniejszy sposób, by opisać tę chwilę w wierszu. Twoje życzenie poczytnej poezji bardzo mnie motywuje. To trzeci wiersz z Luizą. Pozdrawiam ciepło i dziękuję, że zechciałaś się zatrzymać.   @lena2_   Bardzo dziękuję!  Też myślałam o tym, ale pierwszy wiersz "Luiza" też był o samotności, trochę cięższej niż teraz, gdy stara się "wrócić do życia".   Serdecznie pozdrawiam.  @Kwiatuszek   Dziękuję Ci serdecznie - masz rację, to portret właśnie takiej kobiety. Cieszę się, że wiersz to oddał. Pozdrawiam serdecznie!  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Może i Luiza, krok po kroku, za kotem pójdzie ku słońcu, ku życiu, i odnajdzie znów tę dawną śmiałość, która czeka cierpliwie w oddechu. @LessLove   Bardzo dziękuję!  To głębokie spostrzeżenie - rzeczywiście, jest w tym wierszu ta wielowarstwowość Luizy, ciągła zmiana, mijanie samej siebie. Dziękuję za tak refleksyjne spojrzenie - pytanie "kim jutro" zostaje ze mną. Pozdrawiam serdecznie! @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Twój kot rzeczywiście wygląda nadal jak aniołek. A że kot potrafi ukoić tęsknotę, to myślę, że wiele osób się o tym przekonuje. Przekona się również i Luiza. Serdecznie pozdrawiam.  @Migrena   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za to wnikliwe odczytanie - "cicha erozja podmiotowości" to określenie, które chciałabym ukraść na własny użytek. Trafiłeś dokładnie w tę funkcję bez imienia, w którą zamienia się Luiza. Twoje komentarze są dla mnie bardzo cenne. Serdecznie pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...