Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Cieszy mnie, ze to zauważyłaś, bo to faktycznie jako modlitwę pisałem...

>>
Oczywiście, że cenię sobie twoje zdanie - mówiłem to niejednokrotnie...

>>
Oczywiście, że niczym mnie nie uraziłaś, a skądże ci to na myśl przyszło?, raczej uradowałaś swoimi opiniami i za to wielkie dzięki...
Pozdrawiam miło bardzo Piast
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wiem, Confiteor, że dzisiaj w nastroju nie jesteś - przez to słońce ostre - powiedz mi tylko, gdzie te rymy dziwne się dwa razy wkradły, bo nijak wytropić nie moge... No, patrze, patrze, i nic, a zaćma jakowaś mnie pewnikiem dopadła chyba NA PEWNO...!!! Zdolności troche może rozwine w sobie jakieś bez te niusy twoje...
Gadaj ino bez ogródek, a chyżo, bo mnie ciekawość zeżre po prostu na żywca...
No i powiedz jeszcze, czemu zwrot " dzięki Ci, Panie" to średniowiecze? Mam się cieszyć, czy nie???
Pozdro Piast
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dlatego wszystkim dziękuję za słuszne oceny, Beenie, a na prowokację nie odpowiem, bo...
Dla mnie to była właśnie modlitwa - moja modlitwa - moja własna - i taką zostanie dla mnie...
A że ci smakuje, to cieszy mocno. :)))))
Pozdrawiam miło i serdecznie :)
Piast
Opublikowano

Panie Piast, odsyłam do tekstu "kosmita". Nie wystarczy coś wpisać. Jeśli już stawia Pan jakieś zarzuty, oczekuję konkretnej polemiki.

pozdrawiam.;-)

Opublikowano

Cóż Piaście, nie będę ukrywać że ja znów bardzo na "tak" - to moje klimaty, bliski mi sposób myślenia, oczuwania, obrazowania. Szczególnie podoba mi się przedostatnia zwrotka, no i pointa oczywiście. Najmniej chyba pierwsza, możnaby popracować nad nią, by była ciut bardziej oryginalna, mniej sztandarowa - ale to takie małe "ale" :)) Pozdrawiam ciepło. L.A.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...