Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czasem nawet bym się chciał
przytulić póki jeszcze sięgam

naokół zwykłaś mówić
mocno się obchodzę z innymi
przecież wiesz przecież tylko
stara sosna drapie niebo za
za wszystkie guziki i inne
preteksty do zapięcia

-
mógłbym
pogrzebać tu chwilę

podobno umarła

Opublikowano

bardzo ciekawy koncept i sprawne wykonanie, bardzo mi się podoba, co tu więcej :) urzekły mnie te "sosny drapiące niebo" i pomysł z guzikami, w sumie to wszystko mnie urzekło, heheh :)

pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

tak, wracam i wracam i ciągle coś nowego; wiele smacznych kąsków; pole do interpretacji

zwykłaś mówić
z innymi
za
inne
do zapięcia


i tytuł, czyżby taka pedantka? Spokojnie, popiję kawą, może mnie otrzeźwi ale już zabieram do ula;
pozdr./V.

Opublikowano

Justowanie to "wypełnianie materiałem drukarskim (justunek) przerw w druku." Czyli musimy sobie zapełnic odpowiednio wiersz. Ale "justunek " nie daje odbitki w druku, czyli to wypełnienie jest ściśle mechaniczne, i te puste miejsca zostają, tak jak na tym wirtualnym papierze.
Zatem zostaje nam iśc za treścią i dopisywac sobie i za każdym razem pole interpretacji poszerza się prawie w nieskończonośc.
Zatem wiersz do osobistego odczytu - za każdym czytaniem - inny.
Czyż nie tak ma byc, panie Fei ?
Porządna robota.
Pozdrawiam.

Opublikowano
Nechbet

Dzięki wielkie, cieszę się, że koncept „trafił”, bo, przyznam szczerze, że obawiałem się trochę tej formy i tego, że może zdominować treść. Ale jak jest dobrze, to jestem wniebowzięty.

Miłka Maj

Po długiej, okołosesyjnej przerwie, bardzo miło słyszeć takie słowa :)
A co do tego pedantyzmu… może, może ;), ale to raczej taki pedantyzm obustronny, który prócz tuszowania niedoskonałości, niczego naprawić nie może.

M.Krzywak

:) Właśnie o ten aspekt justowania mi chodziło, o to „pozorowanie ładu”. Co do interpretacji, zdawałem sobie sprawę, że skupiając się na takiej a nie innej formie, mogę utrudnić interpretację (ew. zwiększyć jej zasięg). Myślę, że główny trop jest, wszystkie „luki” natomiast, pozostawiam wrażliwości czytelnika :)

Pozdrawiam Was serdecznie

Fei
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ważne, że oboje w bok ;)
ja również krótko i zwięźle- dzięki :)

pozdr./F

ino przeciwny ;)

jakby było inaczej, to by nie było zabawy ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



w morde, mam nadzieje, że to dobrze;)



proszę bardzo;) ostatnio rzadko tu bywam, więc przyjemność z capania tym większa;)



Don Stefano, Ty wiesz, że bez tych zasadzek, to by już nie było moje podwórko ;)
Fakt, faktem, że tutaj wyjątkowo mgliście, ale po tak długiej przerwie naprawdę ciężko zapanować nad klawiaturą, no i wyszło jak wyszło.
Po sesji postaram się nadrobić zaległości w Twoim ogródku, więc podeślij jakieś linki na boku, żebym wiedział od czego zacząć.

Serdeczności

Fei
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



w morde, mam nadzieje, że to dobrze;)



proszę bardzo;) ostatnio rzadko tu bywam, więc przyjemność z capania tym większa;)



Don Stefano, Ty wiesz, że bez tych zasadzek, to by już nie było moje podwórko ;)
Fakt, faktem, że tutaj wyjątkowo mgliście, ale po tak długiej przerwie naprawdę ciężko zapanować nad klawiaturą, no i wyszło jak wyszło.
Po sesji postaram się nadrobić zaległości w Twoim ogródku, więc podeślij jakieś linki na boku, żebym wiedział od czego zacząć.

Serdeczności

Fei
Gregory, wyszło b. dobrze, chcę zebyś wiedział. Jesli idzie o linki, to myślę bardzo. A jak tam Twoje plany wakacyjne? Bo POP w Lesie Księżnej 12-20 sierpnia b.r. Pozdrawiam, Stefano.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



pozostawiam wolność wyboru ;)


ufff!! ;)



Stefanie, moje lipce/sierpnie stoją pod wielkim znakiem zapytania. Za propozycję wdzięczny jestem niezmiernie, ale nie chcę niczego obiecywać. Hmmm... może chociaż dzień, dwa, uda mi się wygospodarować... no nie wiem, się zobaczy, póki co, się dziękuje ;)



Od czasu do czasu trzeba trochę pokombinować, pogmatwać co-nieco, żeby dodać sobie tej małej iskierki tajemniczości ;)
Dzięki za odwiedziny

Pozdrawiam Was wszystkich

G.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Szczerość   stoi na scenie   Wyniosła   Zabija nadzieję   Karmi się własnym   blaskiem   Nie ogrzewa   Nie oddycha   Jak pomnik   Nie dotykaj. Zostawisz ślady     Szczerość w odcieniach   czerwieni   Krwawa   żywa   Rozrywa   Krzyczy.   Bełkocze.   Przeklina   Nie pozuje   Nie udaje, że jej nie ma.  
    • @Alicja_Wysocka   ale jesteś przeurocza  gdy poradzić już nie możesz więc wywalasz mą zawartość na stół czasem na podłogę   bierzesz szminkę cień do powiek resztę upychając chowasz no i znowu jestem w sobie robię jako twa ozdoba   gorzej kiedy trwa spotkanie a telefon rozdarł japę szukasz gmerasz coś tam złamiesz chcesz wyłączyć i przepraszasz   czasem skrywam rzeczy parę nie wypada o sekretach ale powiem: w każdym calu moja pani - to kobieta :)))
    • Stety, niestety współczucie i empatia też mają swoją granicę, Dobry wiersz, na czasie i uniwersalny, bo tak było, jest i będzie. Pozdrawiam
    • @Wiechu J. K. To porównanie działa, bo łączy dwa różne rodzaje „ciemności” — dosłowną i psychiczną.
    • „Religijne kabarety” Od lodów Antarktydy po północne krańce świata niosą się boskie nakazy — w religiach zapisane, prawa wiary dla pokornych wyznawców, strachem i winą w ludzkie serca wtłaczane. Bogowie, boginie, bożki i bożęta — cienie stworzone dla żądzy panowania — malują „wieczne prawdy” na sklepieniach świątyń, jakby niebo było sceną ludzkiego grania. Synagogi, katedry, meczety wyniosłe — kamienne pomniki pychy i oddalenia! A przecież to rzeki, morza, góry i lasy są świątyniami prawdziwego istnienia. Zniewolone umysły i zalęknione dusze, karmione wizją kar i win potępienia, wciąż błądzą w kabarecie ciemności, gdzie rytuał zastępuje sens zrozumienia. A przecież prawda nie klęka przed złotym ołtarzem, nie tonie w kadzidlanym dymie i modlitwach. Jest wolnym oddechem, światłem oczom w pejzaże, ciszą jeziora i świtem na górskich szczytach. Nie mieszka wiara w marmurach ani w złocie, nie rodzi się w księgach pisanych dla władzy. Prawdziwy Bóg trwa w prostocie natury — w kropli rosy, w wietrze, w gwiazdach bez skazy. Bez imion nadanych przez ludzkie języki, bez ceny, bez lęku, bez świętych podziałów — obecny w oddechu Ziemi i wszechświata, milczący świadek wszystkich ludzkich rozdziałów. Więc nim świętobliwi ogłoszą znów „prawdę jedyną”, posłuchaj szumu lasu nad doliną cichych jezior. Bo może Bóg nie przemawia z ambon pełnych pychy — lecz rośnie razem z trawą i mieszka w ludzkiej ciszy. Leszek Piotr Laskowski
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...