Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"On odejdzie", powiadasz. "Już go przy niej nie ma,
tak jak nigdy nie było". Widzimy oboje,
jak tłumaczy rozsądnie, tkając siatkę pojęć
zwyczajowo przyjętych. Rozpoznaję schemat,
szukam więc nowych wątków: wizyta premiera,
ewenement, nowinka. Wiem jednak: to koniec,
premier co roku w mieście, i to ustalone,
i to jest powtarzalne. Kolejny raz temat,

dotkliwie się ponawia; każdy drobny szczegół
ma "było" oraz "będzie". Tysiące szufladek,
bardzo równych i gładkich. Krew krąży w obiegu,
księżyc rośnie i niknie; szczęściem krzywa zdarzeń
się powiela nieśpiesznie. Każdy z płatków śniegu
pojedynczym widzimy i różnym zarazem.

[VI 2006]

Opublikowano

dużo tu matematyki i fizyki, boć i przestrzeni, wiem coś o tym, jak trudno oddać wiersze sprawy zjawisk zachodzących w otoczeniu, wszyscy tu piszący rozgrywają jedynie swoje zewnętrzności, wydalają psychiczne fanaberie, ech, sory, że tak ostro, zbudowanie wzory, ściegu jest czymś co tworzyło kultury, ale zwykle te kultury padały nie rozumiejąc pojęć im wpajanych, albo przemierzały w wiarę, ajk choćby chrześcijanizm czy te wcześniejsze
z ukłonikiem i pozdrówką MN
ps. dlatego na jakiś czas odzszedłem od messkładów, dlatego skończyłem z alfabetem - ech, daj wskazówki - to ważne

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Rysuję nas palcem w piasku. Jedna linia. Potem druga. Splatają się. Jak dwa pociągnięcia pędzlem na płótnie, które odda je morzu.   Morze patrzy. I czeka. Bo wie, że każdy dotyk to zaklęcie na chwilę. Ephemera. Sztuka, która żyje tylko póki oddychamy obok.   Sól zostaje na opuszkach. Jak podpis artysty pod obrazem, który zaraz zniknie. Każde ziarenko pamięta ciężar Twojego palca. I moje drżenie, gdy linia zadrżała zbyt blisko brzegu.   Wiatr robi swoje. Krytyk bezlitosny. Zacierając kontury, oceniając: nietrwale.   Jutro znajdą tu tylko serce i inicjały   A my będziemy wiedzieć, że to była magia. I wystawa zamknięta po jednym pokazie. Dla wtajemniczonych. Tylko dla nas dwojga.   Bo prawdziwa sztuka nie potrzebuje galerii. Wystarczy plaża. Twój palec. I mój piasek.   01.08.2026 ,  Sopot.
    • Z tęsknoty popłakały się litery spalają wersy tej smutnej piosenki pilnują się tylko tęskne sylaby wyrażając słowem świat niepojęty   świeża nie pytała czy jej pragnąłem może gdy zwiędnie ktoś o nią zapyta to nie na nią w domu marzeń czekałem  a jednak przyszła chociaż nieproszona   czy mamy się przywitać podać rękę w sukni stoi w progu i się uśmiecha jak róża piękna lecz ma ostre kolce ile na jej pożegnanie mam czekać ?
    • @Christine Bardzo dziękuję !!!   Zwyciężyli. Miasto straciło głos. Resztę nazwano chwałą.   Pozdrawiam
    • @Christine Bardzo dziękuję !!!   Człowiek jest sam. Dopiero na końcu zauważa, że zawsze.   Pozdrawiam
    • Kątem oka dostrzegam Cię z daleka  Idziesz w moim kierunku   Moje serce raduje się na Twój widok   W parku na drzewach rozbrzmiewa radosny śpiew ptaków   W powietrzu czuć miłość   Jej barwa wypełnia moje serce   Pomnożymy tę miłość   Nasze serca jak na pokazie Top Model   Miłość nie zna marki   Czysta łza, czyste serca, to nasza wizytówka   Serce dało życie, dało miłość   Dwa serca, jedna miłość   Rodzi się miłość, rodzi się rodzina   Niech wszystkie znaki na ziemi i w niebie sprzyjają nam                                                                                                                                                Lovej . 2026-08-08             Inspiracje . Uczucie poznania się                                   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...