Spróbujmy odnaleźć odrobinę ciepła

[Jaro Sław]

Próbujmy znaleźć tę odrobinę ciepła
Ukrytą o krok od skraju raju
Między Edenem a pustynią,
Bo choć nie można niczego poznać do końca
To jest coś jak cenna księga
Wydobyta spod ruin żywego niegdyś
Miasta
Okruch znaczeń i życia, które
Samo było okruchem

Jak granica
Którą spodziewamy się znaleźć
Po drugiej stronie...

Wtedy cisza przestanie być ciszą
Samotność przestanie być samotnością
A miłość odnajdzie samą siebie

[EWA_SOCHA]

"Ukrytą o krok od skraju raju"
i wiesz co, podoba mi się, nie wiem czy jest w tym patos, pewnie inni się mogą doszukać, 2 ostatnie strofy sprawiły, że wiersz zamyka się jak zakurzona księga pełna tajemnych zaklęć i gotowych recept;

albo wkomponował sie ten wiersz do mojego nastroju, albo on poprostu jest ładny, jak inni przybiegną z komntarzami - dowiesz sie więcej

pozdrawiam
eva

[zak stanisława]

Próbujmy znaleźć tę odrobinę ciepła
Po drugiej stronie...

Wtedy cisza przestanie być ciszą
Samotność przestanie być samotnością
A miłość odnajdzie samą siebie

i nawet to już wystarczy za wszystko!
pozdrawiam ciepło ES

[Jaro Sław]

Miało tak być, bo wtedy akurat grzebałem w archeologii starożytnej, i w tekstach poza biblijnych z okresu około przełomu er.....

Skraju raju - zastanowię się, mnie czasem takie "rymki" się podobają, ale każdą uwagę biorę pod uwagę....