"a serce nadal nie rozliczone"

[zak stanisława]

nibypoco- celujesz w sytuacje
nibydlaczego- drążysz bruzdy w tożsamości
obarczasz -wcale nie naniby- zegarem

krzyżując wskazówki na przekór
pędzonej w tryby głupocie
nadrzędnych nibypotrzeb

wyczerpane zapasy anielskie
w oczach nibywidzących
zastygają zmianami nie w lepsze

wykruszę ci zęby
czasie

[Ewa_Kos]

No Stasiu napisałyśmy na ten sam temat. Czy coś w powietrzu ''wisi''?
Podoba mi się pomysł z zegarem i tak do siebie przypasowuje. Podoba się
i plus na jeszcze majowe ostatki. Pozdrawiamy też majowo :) :) HEK

[zak stanisława]

wisi, a jak wisi, to nie utonie; miejmy nadzieję, że będzie dobrze
dzięki pa!buziole dla Obojga .

[M._Krzywak]

Stasiu - czas to temat jak rzeka, pytanie - on nas, czy my jego. Ale powoli, rozwikłamy zagedkę. Cel wyznacza jakiś kierunek, a ile doń iśc trzeba, przynajmniej z założenia wiemy. Ale to obarcza - czyli chodzi o cel, ktory przez brak tegoż nie zostanie zrealizowany. I tutaj jest to, co ja poniekąd podobnie reflektuje - ów nibypotrzeby (tak piszę jak w oryginale). I tutaj jest środek ciężkości, ponieważ dalej zanurzamy sie w pewną zagadkowośc, której tak nie bardzo łapie. Anielskie odsyła gdzies w rejony sacrum, i tutaj rozumiem te oczy niewidzących - ale zarazem jest to brak pewnej wiary w ludzi. Chociaż, zapewne uzasadnionej, bo też mam czasem wątpliwości co do stanu naszego gatunku...
Tak sobie trochę pogadałem, takie myśli się nasunęły, wiersz na tak, chociaż tutaj już trzeba argumentowac - problem czasu, problem np. świata jako mechanizmu, zegara właściwie - to szerokie.
Pozdrawiam.

[Jego Alter Ego]

znasz moje zdanie,buziolki!!i cieplusie pozdrowionka/m.

[zak stanisława]

Michale, wgłębiasz się i dobrze;lubię te twoje komentarze, dają nowe światłona sprawę a do niektórych trzeba mieć cierpliwość anielską.
pozdrawiam ciepło, miło cię gościć!
Martynko, serdeczności!

[Tali Maciej]

trafne spostrzeżenia

tylko fraza z czasem i zegarem jakaś taka mi się wydaję jakby napuchnięta, bo czas się kojarzy z zegarem i odwrotnie, choć wiem że taki był zamysł to coś mi jakoś to tak dziwnie wygląda

pozdrawiam

[zak stanisława]

czas obarcza nas zegarem- mimo iz wynika jedno z drugiego, czujemy się obarczeni licząc goniące godziny, no ale jeśli to masło maślane, to zmieniłam, jestem jak wstążka na wietrze,
pozdrawiam Maćku

[le_mal]

Gdyby nie zegar,pewnie zapasy anielskie nie wyczerpałyby się.
Zabieram ze sobą.
Pozdrawiam z serducha Nimfo wodna.

[Bartosz Wojciechowski]

Mam sentyment do zegarów, ale i bez tego wiersz jest dla mnie znakomity:)
Mechanizm zgrzyta tylko na samym końcu - "nie w lepsze". Nie dałoby się
tego "w" jakoś ominąć/podmienić? Pzdr:)

[kyo]

druga strofa jest ineresujaca, bardzo trafia.
:)

Pozdrawiam:)

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bartku, dzięki ale ten zgrzyt - jak zauważyłeś słusznie - jest zamierzony, to takie tępe zgrzytnięcie w życiu!co miało być lepsze a nie jest
dzieki i miło że zagladasz do mnie, pozdrawiam ciepło !

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oj lemalko, wiesz że kiedyś pyływałam w jeziorze i wychodząc miałam na włosach pełno wodorostó, dzieciakli sie przestraszyły, wyobraz sobie jak wyglądałam, he he miło że jesteś pozdrówki!

[zak stanisława]

kyo, miło cie gościć, pozdrawiam ciepło!

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

szalone kobity pędzą zegary na 3 wiatry, myśląc że zatrzymają czas, odbuziołkuję serdecznie!

[Beenie M]

Stasiu, przyjdzie czas i serca rozliczyć, póki co, żyjmy i nie pakujmy się głupotą w tryby, bo te kręcą się tylko w jedną stronę … a czasami przydałoby się inaczej.
Zostawiam ślad i znikam.
Pozdrawiam serdecznie

[zak stanisława]

Beni, dobrze mówić z realizają- gorzej
pozdrawiam ciepło

[Mag Ost]

Stasiu, zobacz niosę dla Ciebie słoiczki sercowego karmelu i delikatny eliksir, by ugasić pragnienie - Twój wiersz zatrzymał moją chwilę, więc dziękuję .. i poruszył się na moment czas, a zegar.. i tak mało ma do gadania

pozdrawiam ciepło
Mag

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Ciężko się czyta... to zniechęca do wiersza, a szkoda. Mimo, że temat średnio oryginalny, to utwór całkiem ciekawy, jeśli się w niego zagłębić.

pozdrawiam /Arek

[Jaro Sław]

A ja jestem smutny, bo sie nie moge dołączyć zwykłego tonu pochwalnego....

pogubiłem się w tych pokrzyżowanych sensach i zmonotonniłem podobieństwem zasady budowania zdań.....

a tak czasem miło było poczytać.....

Czekam na następny....