Adagio na spalony fortepian

[Gładź Szpachlowa]

święta Katarzyno, dziś patronko ognia
pozwól spojrzeć w górę ponad kłęby dymu
i splunąć przez ramię gorzkim ziarnem śmiechu
bielejącym w gardle jak pestka czereśni

święta Katarzyno od spalonych dachów
w moich włosach także często gości ogień
nadtopione cyfry na tarczy zegara
pozwól złożyć w jedną, choćby złą minutę

gdy odzyskam zdolność burej niepalności
tak, abym bez lęku mógł patrzeć na popiół

[Ona_Kot]

bardzo sprawne, łykam wszystko
poza dwoma ostatnimi pierwszej

jak już wspominałam
że o świętych - lubię ten motyw w tekstach
i że akuratne do wydarzenia, o którym
(jak mniemam) jest -
do mnie trafił, co tu dużo mówić

pozdrawiam

[Lobo]

Faktycznie niezłe. Zamiast "gdy", dałbym "aż", to wszystko z uwag. Dobre..)

pozdrawiam.;-))

[Jimmy_Jordan]

a ja się wyłamię od adoracji i powiem że chociaż pomysł niezły to wykonanie nie zabija i rób co chcesz możesz się nawet mścić ale mówię ci stary musisz więcej pisać to ci więcej metafor powchodzi bo narazie za mało
ale potencjał jest nie powiem
pozdrawiam

[Jimmy_Jordan]

aha jak dla mnie to pół plusa z minusem

[Jimmy_Jordan]

ale tak zupełnie z innej beczki to masz zajebisty login już dawno nie było oryginałów na orgu