Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Trzy ściany -
Mama, tata i ja
Brak mi grząskiego gruntu
pod nogami
Wszędzie twarda podłoga
Czasem spoglądając
z zabitych deskami
okien
mam wrażenie, że tam
nie jest tak źle
Ale mi nie wolno
My ,idealne dzieci
swoich rodziców
nie brudzimy (sobie) nóg...
Jako kolejny cud
świata
tak wspaniały
aż do obrzydzenia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie podoba się, zgwałciłeś interpunkcję, zbeszcześciłeś sens i konsekwencje
pozdr/o.

patrzy przez szpare między deskami a twarda podłoga może być metaforą. faktycznie niepotrzebny wielokropek i nawias...zła w ogóle wersyfikacja. jednakże moim zdaniem jest całkiem w porządku. chyba za szybko wkleiłaś do P, gdybyś naniosła nieznaczne korekty efekt byłby dobry. pozdrawiam.
Opublikowano

Taką wersyfikajcę się spotyka, nie chcę rzucać nazwiskami, bo nie lubię czytać nazwisk, tylko wiersze, ale jak znowu ktoś coś na ten temat rzuci, to podrzucę....

Wierszyk fajny, i prawdziwy, tylko po prostu wy, wychowani w "grząskim gruncie" nie znacie tego. Są tacy ludzie, gdzie wszystko jest jasne, i ma konkretną odpowiedź a człowiek tęskni do szarości, niedomównień i grząskości.... bo myśli a nie powtarza....

Opublikowano

mnie nie obchodzi strona techniczna mam to gdzieś,
spoko można tak czuć,
ale skoro masz takie życie nie kupię tomiku twojej poezji,
musisz dostać porządnie po dupie to będzie dobrze,
poezja bez silnych emocji to dla mnie słaba poezja

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Świetna wolta. I, jak zawsze piszesz na ważny temat, lekko z humorem :-)
    • @violetta

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      a życie chwilą jest i tyle. A może aż tyle.
    • Szlachetny temat i precyzyjna budowa fabuły oraz rymu z pełnym zachowaniem logiki i realiów, a całość w konwencji sf, chociaż... lata rok to będą realia 100%. Dobry i ważny wiersz Dehumanizacja wroga to podstawa szkolenia wojskowego równie ważna, jak nauka obsługi broni. Dlatego żołnierze służb specjalnych bardzo często stają się płatnymi zabójcami, bandziorami, po przejściu do cywila. To "zwierzęta wojny".   Z Archiwum amerykańskiej "Wojny secesyjnej (1861–1865) , która postawiła przeciw sobie głównie cywilów, po krótkim przeszkoleniu wynika, że około 30% z nich nie decydowało się strzelać do wroga - drugiego cywila, z powodu oporu psychicznego, z powodu natury ludzkiej cywila. Z czego to wiadomo? Strzelano ładując kolejne ładunki prochowe i kule, przybitkę, ładując je do lufy, od przodu. Przy ok. 30% zabitych znaleziono lufy zapchane niewystrzelonymi ładunkami. Nie strzelali, ale na komendę ładowali kolejne ładunki. Ot, "syndrom ludzki".
    • Ja czasami też tak mam  Że niby wszystko żyje tylko nie ja  Pozdrawiam  Łap

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @huzarc... śliczny komentarz... :) dziękuję.   @andrew... "obiecywał i dawał.. starczy" na dłuuugo... niech..:) Dzięki Andrzej.   @Alicja_Wysocka.... @Waldemar_Talar_Talar... Ala, uroczy.? cieszę się... :) Waldku.. dzięki za dobre słowo.   @vioara stelelor... o to mi chodziło.. bliskość.. pomimo upływu czasu. Dziękuję Ci... :)   @Berenika97.. słowo.. symbioza.. dane ciutkę na wyrost, być może, ale.. czułam to tak, jak właśnie opisałaś w komentarzu, za który bardzo dziękuję... :)   Dygam za każde zostawione słowo.. DZIĘKUJĘ.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...