dom rzeczy różnych

[Lobo]

Przedmioty w domu już uczłowieczone -
garnki i sztućce jak starzy znajomi.
Ten tu, na przykład, ten z urwanym uchem
dobrze pamięta nasze wszystkie kłótnie -
czasem złośliwie tak potrafi sknocić,
że spali nawet wodę na herbatę.
W łyżkach zaklęte zniekształcone twarze
szczerzą do siebie zęby każdej nocy,
a noże dzwonią, jakby szły na wojnę.
Na razie jednak mimo swych kaprysów
dość wiernie służą poprzez tłuste lata
oraz te chude, których jakby więcej.
Na drzwiach tabliczka, by każdy wchodzący
dokładnie wiedział z imienia, nazwiska
kto tutaj mieszka.
Jest więc m, y i inne literki,
co układają się w znajome słowa.
Siedem lat życia zamknięte w tej płytce.
Dotychczas w jednym kierunku idziemy – i my i one,
poprzez czas i przestrzeń. Kiedyś się skończy -
w pewnej zwykłej chwili każde z nas znajdzie
swój odrębny śmietnik.

[Mirosław_Serocki]

gdyby tak rytm utrzymać do końca. czego zabrakło?
sknocić - nocy

[Jaro Sław]

Przecież tytm jest i tonalność....

[nitjer jernit]

Ujmujący taki. Poczułem się w tym wierszu, jak we własnym domu. No i ta puenta. Człowiek pójdzie na jeden śmietnik, jego rzeczy na inny. A wiersze ? Jeśli takie, jak ten to - śmiem powątpiewać, czy też tam się znajdą.

Pozdrawiam.

[Nicholas Urfe]

nie wspominajac o formie, sens merytoryczny jest zbyt infantylny nawet dla dzieci.za duzo cukru w cukrze psze pana - wyszlo wydumane bog wie co.

[Regina Misztela]

ładnie płynie...
bardzo...co jest rzadkością na tym forum
świetny wiersz!!!!!!!!!

[Lobo]

Dziękuję za poczytanie...))
- Panie Mirosławie, zaręczam że rytm jest utrzymany. Proszę się dokładniej przyjrzeć..)
- Panie Nicholas: forma? Coś nie tak? Aha, infantylizm na dotatek. Stary już jestem i oczy mnie zwodzą, proszę podać przykłady tego infantylizmu, bo ja ich, dalibóg, nie widzę.

pozdrawiam.;-))

[Mea Mill]

ten wiersz jest dziwny - kim są mieszkańcy domu? czy to są tylko wiersze i ich autor? a może to z nimi się kłóci? bo skoro chce je wyrzucić na śmietnik...