Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Boże nie dałeś mi
dobrego wzroku


Trzeba czasem ufać ludziom
wiarygodnie się sprząta
wmiatając brudy pod dywan

Czasem jeszcze cię chowam
przed słowami które łatwiej
wypluwa się niż wypowiada

Mogłam przecież być wpadką
albo zwyczajnym kaprysem
w ostateczności mogło mnie nie być

należy się wdzięczność

bezdyskusyjnie
więc jeszcze cię chowam

Teraz z tym swoim astygmatyzmem
pływam po chodnikach
Opublikowano

mój brat ma astygmatyzm i całą młodość musiał się zakrapiać atropiną wrrrr

wiersz ciekawy, choć nie wstrząsający

w tekście czuć zwątpienie i jakiś żal
puenta skłania ku refleksji
a to dobrze o tekście świadczy, przynajmniej jakoś zapadł w pamięć

pozdrawiam

Opublikowano

a ja czuję pewnien niedosyt, mimo pobytu w warsztacie wiersz jest chyba niedopracowany. denerwuje mnie w pierwszej strofie podwójne "w" i w całości zbyt częste użycie "chowam", nie wiem, to takie szczególiczki ale skutecznie mnie rozpraszają. pozdrawiam.

Opublikowano

Apostrofa do Boga - to mnie trochę zniesmacza, ponieważ jest to już prawie schemat. wiersz waha się - z jednej strony to eksponowanie swojego "ja" jako odrzucenie, pomyłka (oczywiście podmiotu lirycznego), z drugiej jednak strony nie najgorsze prowadzenie słowa. Czyli jest coś, co ujmuje - i niech ta szala zwycięży.
Nie jest źle.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Gra-Budzi-ka Wagary to była przygoda, a zegarek był cichym partnerem. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...