akt strzelisty

[Adam_Szadkowski]

to się stanie

za wszystkie winy
tego świata
za grzechów

za tysiąc bajek chrystus
wyśmieję go
i zdechnę

strupy krępe
struny miasta odksiężycowe
ja na papierzystym

i te żyły
kręgle w sercu
patyczki nóg
padną
łamiąc podłoże

cieniście
przeleją się
zwiędłą pod kreską
mar

wypełni się
strofakata
morfoza
meta dnia

i znów
nic nie będzie zbyt jasne

[Iris_IK]

Pozwolę sobie na komentarz, choć wyszłam z wprawy. Proszę wybaczyć niedoskonałość!


Wiersz odebrałam jako zapowiedź katastrofy. Brzmi jak wyrocznia, trochę poplątana i niespójna gramatycznie, ale do strawienia.

Środkowe strofy zniesmaczają, taki pewnie mają wywołać efekt. Trochę trudno mi powiązać:

"i te żyły
kręgle w sercu
patyczki nóg
padną"


A ten zabieg podoba mnie się najbardziej:

"wypełni się
strofakata
morfoza
meta dnia

i znów
nic nie będzie zbyt jasne"

POzdrawiam
IK

[Agnieszka_Gruszko]

Panie Adamie, tyle lat.. :)
Miło znów widzieć Twoje słowa, jakoś tak je splatasz że robi mi sie tęskno... znowu blisko...

i te żyły
kręgle w sercu
patyczki nóg
padną
łamiąc podłoże


Pozdrawiam.

[Agnes]

stało się - i jest opublikowany wiersz (akt) :)

mam z nim problem. nie ukrywam. nie jest prosty, szczególnie językowo, wieloznaczny. nigdy nic nie jest zbyt jasne. coż. czekałam i jest :)

pozdr. a

[dz_re]

nic nie jest jasne i nie będzie do końca, zwaszcza kiedy się jeszcze grzeszy... ;)
wiersz podpadł mi... na b.dobry.
pozd.