Błękitne oczy

[Undiscovered]

Usiądź
na przeciw muszli z morskich odchłani Tryjonu.
Usiądź, lecz nie podnoś na mnie wzroku.

Usiądź
w wiklinowym fotelu i wybacz mi złamaną nogę.
Usiądź, lecz nie podnoś na mnie wzroku.

Mówią: "Odkryliśmy"
Poniżani przez kryształowe pojęcia
kryją się wśród zegarów
by udowadniać sobie
dzień w dzień
potęgę własnego umysłu.

Mówią: "Potrafimy"
Klęcząc u stóp piedestału natury
krzycząć o wyższoci swej egzystencji
nad ideą własnego zużycia.

Mówią: "Znamy"
Wegetując niczym cierń w stopie Boga
Szepcą, syczą, snują domysły ścietych głów.

Zaczekaj.
Usiądź.
Usiądź, lecz nie podnoś na mnie wzroku.

Mówią: "Kocham"
W objęciach oszczerstw, obłudy, zwierzęcych instynktów
nie ma miejsca na przywiązanie.
Oswoić można lisa, a mówić, że kocha się róże.

W pokoju bez ścian znaleźć oparcie
na kilku dźwiękach pasji Chopina.

Usiądź.
Usiądź, lecz nie mów nic:

Badź
na złość zegarom, obrotowi Ziemi,
a światłu udowodnij, że mimo ciemności
pewnym głosem radzisz:
"Nie płacz, szkoda błękitnych oczu."

[Przemo]

Moje wrażenie po przeczytaniu wiersza są raczej negatywne. Ciekwaiej w sumie sie go czyta od końca niż od początku ;P Nawet nie wiem do czego się konkretnie przyczepić bo wiersz mi się nie podoba, nie przemawia do mnie..

[Edyta Zielińska]

Powiem krótko - podoba mi się tylko mam wrażenie, ze zbyt często używasz słowa "usiądź", nadużywasz go
pozdrawiam

[Stanisław Kamykowski]

wybacz, ale nawet jeśli jest tu coś ciekawego to ginie w słowotoku, zbędne powtórzenia, nadmierna długość i nic (jak dla mnie) ciekawego w treści, polecam wizytę u krawca
pozdrawiam:-)

[pathe]

Oswoić można lisa, a mówić, że kocha się róże.
to jest fajne.

poza tym zgadzam się ze Stanisławem, posłuchaj jego rady i będzie dobrze:)