Serwetki

[Łukasz W]

na początku dziwił się matce, że uczy go
składania serwetek, papierowych, rzecz jasna.
bo widzisz, w dobrych domach przekleństwa
zapisuje się na jednorazowych chusteczkach
i podaje z rąk do rąk. potem dzieci w ten sam
sposób uczą się miłości lub milczenia - mówiła.

ćwiczył zatem palce w origami - nikt na wsi nie
widział takich łabędzi. trzydzieści trzy lata później
kupił działkę uzbrojoną w szarości bez trudu.
niedługo dom postał, słowa zbyt trudne, więc
ostatni raz poskładał z papieru ogród i na jedwabnej
serwetce zmieścił – przecież nie czujemy do siebie nic.

[Letnia sukienka]

czy ty to Lukash z beja?

[Łukasz W]

a czy ty to Ciocia z Beja??:)

[Letnia sukienka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

joł , joł wiedziałam.
hehe.
no to całuski :]

ps. nieźle chłopie.

[Smok]

smutne to takie jakieś ;(
ale dobre

pozdrawiam

[Yasioo Zimiński]

to jest bardzo dobre przecież. nie mam nic do zarzucenia, nic. pozdr

[Beenie M]

Bardzo ładny wiersz.
pozdrawiam serdecznie

[Łucja Kucińska]

Bardzo mi się podoba- dobry wiersz.
W tak krótkim wierszu historia życia człowieka - smutna i jakże prawdziwa. Ładnie piszesz.

[Łukasz W]

dziękuję bardzo

wkleiłem wersję finalną

pozdrawiam serdecznie

[pathe]

nie no, wiersz klasa.

składasz sam origami?(pomijając kontekst wiersza) ja to bym mogła wiele na ten temat bo moja kol ma świra na tym punkcie i cała kuchnię obłożyła papierem.uśmiech wysyłam:)

[Łukasz W]

kiedys bardzo duzo siedzialem w origami - jak bylem mlodszy:)
pozdrawiam

[Nechbet]

rewlacyjny, dodam jeszcze kilka słóm zachwytu, pięknie poprawowadzona linia wiersza, lekko, smutny wiersz, ale jakże piękny, brawo, dodam sobie do ulubionych, bo to wiersz do wielokrotnego czytania, dziękuję za tę przyjemność :-))

pozdrawiam cieplutko :*