Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

znaczy, że prawda będzie mokra, oślizła i śmierdząca przemokniętym wielokrotnie materiałem?;>

tak się zastanawiam czy królowanie wielkiej litery jest konieczne? krzyczy chyba niepotrzebnie na początku każdego wersu.

pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zestawienie ogólników (w charakterze symboli) i wytartego poetycko motywu wzgórza z jednym konkretem (parasolka) ma być sposobem na odkrycie? przekaz? olśnienie?
Prawda powinna boleć - tu jest letnio, bez wyrazu; mamałyga. Szkoda chyba czasu na takie próby?
pzdr. b
Opublikowano

"
Zestawienie ogólników (w charakterze symboli) i wytartego poetycko motywu wzgórza z jednym konkretem (parasolka) ma być sposobem na odkrycie? przekaz? olśnienie?
Prawda powinna boleć - tu jest letnio, bez wyrazu; mamałyga. Szkoda chyba czasu na takie próby?
pzdr. b"

poprawiam:

***
Jeśli zrozumiesz czas
I znaki
Bezsilność fatum
Brak przeznaczenia
Jak złudzenie fatalisty
To za następnym wzgórzem
Dotkniesz prawdy
Jak parasolki...



Tak się zastanawiam, jakie ogólniki - Przeciwstawiam fatalizm, możliwości odkrycia prawdy.

O nie są to żadne symbole, (no może z tym czasem to przesada, może i ogólnik), ale generalnie opis fatalizmu, wyznawanego zwykle przez niektórych...

I mówię, że on przesłania prawdę nic więcej...

Co do prawdy, to utożsamiam ją tu z oczywistością, która polega na "zgodności treści przedmiotu z jego znaczeniem" i tą oczywistość ma symbolizować ten prosty przedmiot....

nie mam zamiaru o "całej" prawdzie pisać, ale po paru latach doświadczeń, wiem o niej tyle, że jeśli można o niej coś powiedzieć, to to, że zwykle jest prosta.... to że boli, to tylko pogląd, podobny do kwietyzmu, tyle że odwrotny.....


[Tak jeszcze o ile sobie przypominam, to parasolkę się chwyta za rączkę, a ta moze być całkiem ładnie wykonana i miła w dotyku, zwłaszcza, że jest to parasolka (damska) a nie parasol (nie mówię oczywiście o tym barachle, co w PRLu w PD-tach sprzedawali)....

Parasolkę, jak sama nazwa wskazuje (para soleil) nosi się w różnych okazjach.]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...