Fiolet ziemi, czas obecny

[pan_ktotam]

a drzewa wiercą się, wiją; Nie pozwolą ogłuchnąć w tej próżni
gdzie metalowe liście są żyletkami; Przenoszą brzdęki, choroby
gdy kradnę zapachy z ogrodu, który wisi gdzieś na wietrze; Naturę kradnę
i pewnie to tutaj krzyżują się moje plany, taki plac na rozdrożu; Myślę
naliczyłem już dwadzieścia cztery ciężkie, przemoknięte
kroki, moje imaginery, przeciwsłoneczne opaski, bulwary
stoickie przystanki pamflecistów; uciekinierzy z was
ludzie, uciekinierzy; a elektrownie wokół miasta ryczą

[Espena_Sway]

ja ten tekst widzę jako poezję prozowatą, a nie prozę. ale być
może się mylę, bo nie jestem na tyle zaawansowana

zdrówka i serdeczności Espena Sway :)