Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miłość jest osią,
na której Bóg stoi,
jedną łzę Ci wyślę
łzę tęsknoty,
jeden uśmiech
jak słońca promień.

Miłość jest
życiem w poecie,
poezją w życiu,
słoneczną gwiazdą
nad mroczną nicością.

Wkrada się ogień w serca,
a wzniecony płomień
zniewala duszę,
która raz zniewolona,
poddaje się miłości - miłością zwabiona.

Opublikowano

Mam mieszane uczucia. Uniknęłaś autorko strasznego banału, ale, jak już wspomniał Michał, zamieściłaś małe banalciątka ;)
Bardzo boję się czytania wierszy o poezji czy miłości, bardzo. Strasznie trudno napisać w sposób inny od już wykorzystanego w przeszłości.
Twój wiersz mogłem jeszcze przecztać. :)
Pozdrawiam

Opublikowano

Zgadzam sie i z Jackeim i z Michalem, ale od siebie dodam ze mi sie podoba,udalo Ci sie faktycznie zmescic w tej cenkiej granicy miedzy wierszem ktory warto przeczytac a banalem.
"Miłość jest
życiem w poecie,
poezją w życiu" to najbardziej-proste ale prawdziwe.A czy "prawdomównosc musi glupota siw zowac"tak szekspira troche cytujac.Dosc juz slodzenia.Dobry moze nie genialany czekam na wiecej.
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




byłam ciekawa, kto to pierwszy zobaczy.... na początku miałam
"jeden uśmiech
taki smutny..."

ale KTOŚ doradził mi, żebym dała tu coś weselszego.... i wyszedł taki o banał.... chyba jeszcze raz to przemyśle... i to poważnie ...
Opublikowano

cóż, myślałam że to debiut. dla mnie przegadane, mało odkrywcze.
na debiutantów zwykle przymykam oko, bo pamiętam mój pierwszy
wiersz :], ale Ty po tych kilku, powinnaś przywyknąć do panującego
na forum klimatu. niemniej, mam nadzieję, że się wyrobisz
i nakarmisz nas kawałem poetyckiego ciacha, a nie wspomożesz
grona grafomanów.

czekam na kolejne

pozdrawiam serdecznie

Espena Sway :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...