Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

panta rei [miniatura]

Anna Maria K.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

pathe

pathe

Opublikowano
Opublikowano

pierwszy wres od razu bardzo niefortunnie mi się skojarzył z książką, której nie znoszę "nad brzegiem rzeki piedry usiadłam i płakałam"...i już nie mogę nic w tej miniaturce choć temat przecież inny.

Olesia Apropos

Olesia Apropos

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a ja lubię tą książkę i ogólnie coelho

na szczęscie ty możesz lubić a ja nie.więc wszystko jest na miejscu:)

a ja nie twierdze że ty musisz lubieć
moja uwaga nie była skierowana konkretnie do ciebie (wszak nie dookoła ciebie kręci się nasz świat) i odcinając się od pathe grubą kreską powiem jeszcze raz: LUBIĘ COELHO (nie tyleż jednako
co J.Carolla;P )

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • leo
      limit

      Przez leo · Opublikowano

      @Poet Kadziękuję za poświęcony czas i przeczytanie, miło mi:) 
    • Poet Ka
      limit

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @leo transcendentny niezwykły poruszający 
    • leo
      limit

      Przez leo · Opublikowano

      już rozumiem, o tym mówię:   ruszyłem głębiej to tam stały zbite czyny gdzie szkło się wala po asfalcie światło pada nazbyt wnet uważnie krążą metalowe drogi zabierając tego co mu dałem wenę niegdyś rzekłem; ‘to prawda! Całość jeszcze pełnią wejdzie!’   szare, stoją drzwi otworem by odkryć aż za dobrze znany regał krzesło skrzypi, gdy zasiadam wieje w tym pokoju zewsząd, brak kurzu interesująca wymiana   rozlega się pukanie głos, jakby poznaję mówi barwą, tak znikomą treścią zadziwia otóż ktoś w tej ciszy, szuka kogoś   nikt nie stoi jednak w progu kartki nie dotarły który to już raz w tym tygodniu?   Otóż, tędy owędy przeprowadzam się pod kontrolę śpię pod ciepłym drzewem tylko na moment   płonie słońce w śnieżną noc stoję w podartym kapturze z muru spostrzegam- urwał się prąd czy kiedykolwiek wyjdę, czy kiedykolwiek ucieknę stąd?    ów człowiek umarł? A nuż, to ja nie pamiętałem? Czemu ludzki oddany duch, kiedy może on na dobrą sprawę, odejść? Bo prawdą jest, że nie-pamięcią zapomnieć to wszystko chciałem
    • Poet Ka
      To nie ja popsułem świat

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar świetne 
    • Poet Ka
      Et in Arcadia ego

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @violetta serdecznie dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        miłego wypoczynku :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...