zakazany w dzieciństwie

[Panna Cogito]

ugryzłam kiedyś marcepan
nadziewany rozkoszą cukiernika

on chyba wprost w sercu namaczał
każdy okruch
tworząc
składając
klejąc
i przyodziewał w wachlarz smaków

mój przełyk stał się odbiorcą
jego najbardziej wyodrębnionych podniebień

podniebios

otruta wręcz najpiękniej smakującym kęsem
spadam na ziemie w amoku
doznając romansu z kawałkiem
zakomponowanego cukru
i zakochuję się nieświadomie
w jego nadawcy

[Smok]

a mi ten marcepan nie smakuje, niestety, jak się przesłodzi to mdli potem.

pozdrawiam

[Dariusz Sokołowski]

mi się nie, po co i, za dużo słów, nie widzi się zabieg słodycz-słodycze, marzepan-no tak od czegoś trzeba zacząć i chyba to najbardziej.

[Jacek Mucha]

Długo czekałem na wiersz Panny. Pisze Panna charakterystycznie i za to Pannę lubię.
Mam tym razem kilka uwag (ech, te subiektywności):
tworząc
składając
klejąc - za dużo tego, nudzi się troszeczkę

zakomponowanego - nie lubię długich wyrazów :)

Ogólnie, mało intrygujący wiersz :)
Wystarczy, idę spać :(

Doceniam próbę. Można jednak było bardziej dopracować, nie wiem jak, ale można było :)
Pozdrawiam.