Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wyszyte sosną, mchem tkane gdzie ówdzie
pole nie orne, zwane tu sosnówką,
ziarnistej ziemi uwadze nie ujdzie
nic, choćby mało być i jaką pustką,
co w drzewcu dumli i czasem się urżnie
wiewem ni w bezdnię czy ciosaną próżnię,

jak na granicy wiersza i natury
ciśnie coś igłą i chmurą rozpruwa,
że nawet choćbyś pozbył się i skóry
będzie do wnętrza mieć tysiące uwag
i nie wiesz kiedy wyzioniesz usłużnie
wiewem ni w bezdnię czy ciosaną próżnię,

lecz oddech trąci skrawek, co znad cienia
był jakby dawno nie było, a wrócił
do krajobrazu, który wciąż się zmienia,
acz niegdyś tutaj graniczyły Prusy
z drzewcem słowiańskim strojnym w igły równie
jak Sasin wiewem ni w bezdnię czy próżnię.

------------------------------------------------------
od autora:
Sosnówka – (pow. przasnyski) wieś w okolicy Łazów, dawniej była tu strażnica graniczna z Prusami.

Opublikowano

Piękny opis Witku jeszcze może swojski akcent:

A jeśli przyjdziesz tu w samo południe
I bukłak spory nad gębą obrócisz
Drzewa nad tobą zawirują cudnie
Przy dziewce legniesz i się nie zasmucisz
Amor zapewne pomoże usłużnie
Byś nie trafił w bezdnię
czy ciosaną próżnię.

pozdrawiam Jacek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jacku - wielki ukłonik jajć - Twoje strofy są lepsze niż cały ten mój wiersz, ech
z pozdrówką MN

Popieram zamysły Jackowe całą gębą i nie tylko!!!
Pozdro Piast
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jacku - wielki ukłonik jajć - Twoje strofy są lepsze niż cały ten mój wiersz, ech
z pozdrówką MN

Popieram zamysły Jackowe całą gębą i nie tylko!!!
Pozdro Piast

i ja dziękuję Piaście za koment
z ukłonikiem i pozdrówką MN

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Po jednej stronie my- bojownicy różnych barykad. Redefinicja pojęć i wyobrażeń życia, cierpienia i śmierci. Po drugiej stronie była Ona, Jej samotność, smutek i ciemność. Gdy Noelia Castillo Ramos zniknęła, pomoc znalazła się niemal od razu. Na wiosennej niwie w połowie marzeń, sny leżą, a tyle mogłoby być zdarzeń. Łąkowe kwiaty odejdą latem w powolny spacer. Ptaki złączą słowa mikropęknięte od nowa. Krwiobieg wiatrem rozkołyszą, ciszą zastygną- gdy będzie na to gotowa.      
    • @Somnia  chaos, ciemność i tęsknota za miłością niemożliwą. I jeszcze pozwolę sobie przytoczyć słowa "The Sound of Silence"   ...(..) W tym nagim świetle ujrzałem Dziesięć tysięcy ludzi, a może i więcej Ludzi, którzy porozumiewają się bez słów Ludzi, którzy słuchają lecz się nie wsłuchają Ludzi piszących pieśni, których nikt nigdy nie usłyszy I nikt nie śmiał Zakłócić dźwięku ciszy.   Ciekawy wiersz, oniryczny. Witaj.  
    • @violetta essa @wiedźma awaria systemowa jest to  
    • @Robert Witold Gorzkowski erotyk, ekstaza, gdzie granica między muzyką  doznaniami niemalże się zaciera( mam wrażenie, że to intymna relacja między kochającymi się ludźmi). Furia pożądania, spełnienie i spokój. Podoba mi się to zacieranie granic. I metafory takie Twoje- Twoje pisanie rozpoznam zawsze. Piękny.
    • Nie narzekaj mówiła teściowa masz to o czym inne mogą tylko pomarzyć i uśmiechnęła się dumnie do syna Masz męża piękny dom z basenem oraz parę wypasionych aut i dzieci które to wszystko upiększają  Więc nie rozumiem cię moja miła czego można jeszcze chcieć ot tak barwnego życia Masz rację to wszystko jest piękne lecz ja potrzebuje czegoś bardziej cieplejszego - rozumiesz ? Ja potrzebuje szczerej miłości a nie sztucznej na pokaz dopowiedziała i wyszła z domu do którego nigdy więcej nie wróciła
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...