Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Łysy nie Kapuje.


W barze Pod Brzozą Leśną
księżyc zamieszkał samotnie
co dnia zasypiał na ławie
z dębu i piwa żądał kufelek.

Bufetowa zza balkonu piersi
nalewak pieści ozłoconą dłonią
jakby wodę dolewaną w piwo
chciała zaczarować dotykiem.

Leśnym wieczorem mech pachnie
i drzewa szumią o nocy ciemnej
Mieszkańcy lasu zapalili świece
by księżyc drogę na niebo odnalazł.

Dobrze mu w barze, słońce nie goni
a piwo z sokiem zastępuje gwiazdy.
Bufetowa piersi za góry przedstawia
księzyc jak dawniej, co noc je pieści.


Noe-Gd Gdańs15-03-06 20:23 [email protected]

Opublikowano

SKANDAL!
Chlopaki, uspokujcie sie. Wypisujecie kompletne bzdury! Bawisz sie, Noe- Gd, w "Matke Polke" ?
Nie osmieszajcie sie, historia w Waszym, plytkim rozumieniu, naprawde moze wpedzic czlowieka w kompleksy. Jestescie... Boze, brak mi slow!
nie pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Chryste, czuję się jak na zjeździe LPR-u.

Wiersz jest tak wtórny i patetyczny że szkoda gadać. Pewnie zaraz polecisz się wyżyć pod moje stare wiersze... żenujące to wszystko. Jeszcze bardziej że są tacy, którzy się dają nabrać na taką demagogię.

Nie rozumiem koncepcji odpierania ataków na własny wiersz, poprzez wypominanie krytykowi jego. Mozesz to objasnic? jakie ma znaczenie jak piszę ja, albo sceptic (chociaż jest lata świetlne przed Toba)?

Opublikowano

tekst byc może ciekawy ale jego "wyłożenie" jak powiadasz mnie załamało
prawde powiedziawszy był dla mnie interesujący do momentu kiedy przeczytałem twoje "wyłożenie "
powiedzmy sobie szczerze jeśli w kwesti poezji możesz twierzdic że odskoczyłeś od nas wszystkich na dwie długości ( istnieją co prada spory w którą strone odskoczyłeś ) to jeśli chodzi o historie to zatrzymałeś sie na poziomie ósmej klasy "starej " podstawówki
to jak bredzisz o naszej historii daje mi podstawy aby sądzić że edukacje w szkole pdstawowej zakończyłeś raczej przed '95 rokiem a od tego czasu pojawiło sie wiele publikacji które - gdyby ci się chciało po nie siegnąć - rozjaśniły by ci umysł w tym względzie , a tak swoją analizą zadźgałeś całkiem całkiem kawałek
"rozpijanie chłopa " - tym to zajebałeś chłopie jak dzik w sosne ;-))))))

a tak a'propos
może napisz coś o " ku pokrzepieniu serc " w końcu jak byś wieszczem to pełną gembą


kop

Opublikowano

Noe:

gratuluję biegłej znajomości tropów poetyckich! No i rozchwiania ideologicnego: sam niedawno pisałeś wiersze o wydmach samozadowolenia i przechadzającym sie po nich lodziarzu :D W ogóle od kiedy to masturbacja jest czymś, czego należy się wstydzić? Ja się bynajmniej nie wstydzę.

piotr:

uprzejmie proszę:
przykładem polskiego socjaldemokraty jest Marek Borowski.
komunisty - Wojciech Jaruzelski :D
konserwatysty - Maciej Giertych
liberała - i tu najgorzej; za partię umiarkowanie liberalną jest uważana PO, jednak liberalizm w ich wydaniu jest dla wielu niezadowalający. W takim razie pozostaje - Janusz Korwin Mikke, nie tylko jako liberał, ale nawet jako libertarianin.

Oczywiście nie ma ludzi zupełnie "jednostronnch" - i to dobrze. Współczesna polityka wymaga pewnej elastyczności i kompromisowości. Właśnie - kompromisowość - słowo obce twoim ukochanym braciom Kaczyńskim...

Radziłbym trochę poczytać - to porządkuje jezyk i myślenie. Bo najpierw piszesz, że Radio Maryja zostawiasz mnie, a potem, że moim bożyszczem jest Tusk, że jestem kosmopolitą itd... Gdzie tu logika?

Opublikowano

więcej wierszy nie będę wykładał i muszę coś lżejszego wklejać bo mózgi wam parują...po 1995 historia się zmieniła? zabory mieliśmy 3 lata a nie 123? powstań nie było? itp nie?
Jałty nie było? nic nie było. weź w kilku napadaj sąsiada ,pal ,grab ,ojca zabij itd itd. zobaczysz co z dzieci wyrośnie - to samo jest z Polską.

Opublikowano

patos jest tani i zgrany. Po co mowić:

Jakże pięknie rydwan Heliosowy mieni się w owocach Hery!

skoro można powiedzieć:

słońce świeci na pole i ładnie to wygląda.

Uderza w patos - we współczesnej poezji - ten, kto nie ma nic do powiedzenia. Barierę "klasycznej estetyki" przełamano już dość dawno temu.

Opublikowano

panie sceptic panu się komentarze ''pokiełbasiły'' nie stwierdziłem że radio maryja pozostawiam panu tylko że mam je w dupie jak całą politykę-czy ja już czasami nie pisałem żeby czytał pan ze zrozumieniem!!!
o ile sobie przypominam to napisał pan Noe-nieprawdaż panie Noe

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • II.
      Wujek Wołodia ma do tego dryg (Ty wiesz, co!)

      Byliśmy na rowerze: ja, kumpela, i jej gach,
      Nagle mi puściły śruby w mimośrodzie!
      Rama mnie bach, spodnie w piach,
      Rower do kasacji, przyrodzenie jakbym dopiero co się urodził!

      Ale w Piterze mówią, że mój sąsiad, były szpieg , jeden z perełek z korytka KGB,
      Wujek Wołodia, tak nazywają go, ma do tego niezły dryg…

      — Wujek Wołodia?
      — Wujek Wołodia!
      Wujek Wołodia zaraz to załatwi ci!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby mi!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby w mig!
      Wujku Wołodia, śrubę dokręć mi!


      Posiedź jeszcze, wujek Wołodia dokręci kilka śrub.
      A ciocia Natasza nas zaszyje, milcząc jak grób!
      Cała rodzina, cały blok ją na zabój kocha!
      Ciocię znaną jako Bomba (albo Gocha Locha),
      kochają wszyscy, a do tego, prokuratorski złożyła ślub!

      Więc, ciociu, co jeszcze możesz nam zszyć? Wujek Wołodia nam wszystkim kibić tak zwęził, że zaczęła pić!
      Wszystkich nas związała jego wątpliwego wątku wątła nić!

      — Wujek Wołodia?
      — Wujek Wołodia!
      Wujek Wołodia zaraz to załatwi ci!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby mi!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby w mig!
      Wujku Wołodia, śrubę dokręć mi!


      Wuju, wy, chwała ci chór wujów dostojny!
      Wuju złamany, odkręć śruby tej wojny!

      Wujku Wołodia, d dokręć śruby!
      Wujku Wołodia, d, dokręć śruby!
      Wujku Wołodia, dokręć, błaga cię Twój lud,
      Wujku Wołodia, rozkręć, blogi, Twój lód błogi!

      Wujku Wołodia, do kręć do wszystkich.... śrub!
      Wujku Wołodia, kręć aż po sam....
      Grób!

      III.
      [...]
      „To minie, jak nad Moskwą majowa burza”

      Jak łzy Ukrainy, jak w ustach palce brudnego psa
      Jak legitymacja członka z ramienia spod ciemnej gwiazdy,
      Jak przesłuchanie w chłodni – aż bać się strach!
      Jak korytarze ponure Łubianki,

      Jak gaz z Nord-Ost, który na cel bierze wiatr,
      Jak niesforna sfora federalnych majorów,
      Sewastopol, Donieck i Ługańsk, wagnerowcy i Specnaz,
      Jak pałujący kobiety chłopcy z Omonotworu...

      To na pewno minie,
      Minie jak zły sen!

      Z mokrym workiem nadzianym na mój durny łeb,
      Ślady na dłoni rażonej paralizatorem,
      Jak moja Rosja, czarny więzienny jem chleb,
      Ale uwierz mi: to wszystko zniknie wnet jak nocna zmora!

      W jaki ślepy zaułek wpędził nas marny los?
      Ale gdzieś na horyzoncie widzę światełko
      Upartej nadziei, wiodące w tunelu głąb...

      Uwierz mi, to też minie!

      Jak swastyka Ruskiego Mira,
      I dym pożarów niesiony przez wiatr,
      Wyroki na dzieci z Penzy i Pitera,
      I policyjna suka nabita dziećmi po dach!

      I twój telewizor, z którego pluje Sołowjow,
      Paragraf 228 i kocioł o piątej,
      I chłopcy z prewencji tępo się śmiejący,
      Gazując kobiety, chłopców i brzdące...

      To wszystko minie jak inne miesiące:
      Jak grudzień, styczeń, luty, maj…
      Minie, bez wątpienia minie!
      Na razie w to im graj
      Ale to ich już ostatnie pląsy!

      Jeszcze mam mokry worek nadziany na dumny łeb,
      Na dłoniach ślady po pieszczocie paralizatora,
      Jak moja Rosja, łykam więzienny chleb,
      Ale uwierz mi: to wszystko minie jak ta sfora od majora!

      Wszystko to wkrótce odejdzie wstecz!
      Za rok, za miesiąc, nawet za godzinę;
      Jeszcze wczoraj dyktator imperium miał u stóp,
      A dziś milczy jak grób:
      Teraz to tylko starzec w kostnicy, zimny trup !
      Wszystko kiedyś minie!

      I bramy Lefortowa runą, kraty - wyrwane z ram,
      A moja Rosja w końcu obudzi się ze snu,
      Jak ten zdradzony podwójnie malezyjski wrak,
      I wiosna w końcu zawita na twój lodowaty próg…

      W jaki ślepy zaułek zaprowadził nas marny los?
      Lecz gdzieś na pochmurnym horyzoncie widzę
      Zapomniane światło, co mnie wyprowadzi stąd!

      Uwierz mi, to też minie!
      To przeminie, na pewno! Na pewno przeminie,
      Za godzinę, za chwilę…
      To wszystko minie!

      IV.
      Hm                                            H7
      Wybaczcie piechocie, że bywa bezrozumna ona tak:
                  Em                                  F♯7
      Ty zawsze na wylocie, gdy nad ziemią wiosna idzie w tan,
                 Hm                  A7               G
      Po chwiejnych schodkach schodzisz w werbli takt…
                  Em  in              Hm/F♯     F♯7        Hm
      Zapłacze po tobie tylko wierzba, siostra wierna twych lat.

      Nie ufaj pogodzie, gdy świat cały skryje się w gęstym dżdżu,
      Nie ufaj piechocie, gdy bitne pieśni wciąż śpiewa bez tchu,
      Nie ufaj jej, nie wierz, gdy słowiki zakrzyczą na cały sad.
      Muszą rozliczyć się jeszcze życie i śmierć ze swych spraw

      Ten czas cię nauczył, że tylko w okopie znajdziesz sens i treść:
      Na przestrzał otwierasz życia drzwi tu...
      Towarzyszu, dziękuję ci za Twój hojny gest:
      Jesteś wciąż w boju i tylko to jedno cię zrywa ze snu –

      Dlaczego odchodzisz, gdy nad ziemią wiosna tańczy do utraty tchu?
      I: dokąd uchodzisz, gdy za plecami jej pieśń cię budzi ze snu?

      Edytowane przez Michał Pawica (wyświetl historię edycji)
  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...