zimowa dziewczyna i lustro

[stanislawa zak]

zimowa dziewczyna zamyka okno
kwieciście zaciągne (żalu)zjami
kilka płatków błąka się po pokoju
- nie ważne

przystaje przed lustrem a z niego
patrzą na nią znieruchomiałe kry
nie zwraca uwagi na odbicie
dotykając kryształków ulotnego ciała

przenika ją przyszłość przedmiotowo
bliska znieruchomiała w sobie
obie dłonie położyła na lustrzanej twarzy
by odeprzeć wszystko odbite

oswoiła popękane bruzdy

[M._Krzywak]

pierwsze wrażenie - konwencja baśni, ale ostatnia puenta - czy to nie jest o starości ?
tak czy siak - wrażenie pozytywne, technicznie jeden wers za daleko wybiegł, ale co tam... To 'zimnych" bym usunął, szczegolnie, że i tak się potem powtarza.
Będzie :)
Pozdrawiam.

[Noe-Gd]

całkiem całkiem.

[stanislawa zak]

Michele, dzięki za podpowiedz, masz rację to o starości, brrr-zqa dużo o tym ostatnio myslę!
dzięki. pozdrawiam ciepłoES

[Apocalypsis]

do mnie nie przemawia, przykro mi

pozdrawiam ciepło

[stanislawa zak]

Noe, Apokalipso, dzięki za wgląd!

[stanislawa zak]

dzie wuszko, drętwo? a jak ma być? mi też jest drętwo, jak myślę o starości, widząc ją codziennie, pozdrawiam ciepło, mimo iz też wole! he he

[stanislawa zak]

kochanie, jam młoda -jagoda,(hi HI) ale widzisz mama mi choruje... ech, buzik!

[Ewa_Kos]

Ja i Stasia. Stasia wie co pisze i ja to rozumiem.
Pozdrawiam Cię serdecznie mimo ukończenia tych 20 lat hih
EK

[stanislawa zak]

tak Ewuś, plus wat i ileś klas! he he pa!

[Eugen De]

zimowa dziewczyna zamyka okno
kwieciście zaciągnęte (żalu)zjami----dałbym tu czas niedokonany "zaciągane", tak jak "zamyka" i zamyka......
kilka płatków błąka się po pokoju
- nie ważne

przystaje przed lustrem i w lustrze---przystaje przed lustrem a z niego
patrzą na nią znieruchomiałe kry
nie zwraca uwagi na odbicie siebie----- uwagi na swoje odbicie
dotykając kryształków ulotnego ciała

przenika ją przyszłość przedmiotowo
bliska znieruchomiała w sobie
obie dłonie położyła na lustrzanej twarzy
by ją odeprzeć skoro lustro odbija----"by odeprzeć wszystko odbite"

oswoiła popękane bruzdy

Pani Staszko, wiersz trudny, nawet nie chciał się poddać moim wersyfikacjom. Pozdrawiam.

[stanislawa zak]

Eugenie, jednak sie poddał i dzięki za wsparcie!
i wiesz, jak człowieka coś gryzie to i wiersze mają tę właściwość, że są odbiciem
dzieki zerdeczne!
Staszko- ładnie

[Rafał S.]

do mnie jak najbardziej trafia,zdecydowanie da sie wyczuc ze to o starosci.Czuc w nim żal nawet widac:) ale pod koniec jakos ciezko sie czyta.Mozna troche doszlifowac ale zostawiam plusa.Lepszego sampoczucia zycze:)
Pozdrawiam

[stanislawa zak]

Rafale, jak miło! dzięki za i za....zyczenia!
pozdrawiam ciepło.

[Tali Maciej]

i się rozczuliłem, a niech Cię

pozdraiwam

[stanislawa zak]

Maćku, jak przystało na prawdziwego poetę, jesteś baaardzo wrażliwy, miło ze aż tak!
pozdrawiam ciepło i żurawiami>ES

[Nocny Motylek]

piekny choc smutny obrazek. bardzo mnie urzekl.

pozdrawiam.

/kasia

[stanislawa zak]

Kasiu, smutny? no cóż taki miał być
dzięki i życzę radości z młodości!

[Vera_Ikon]

Się podoba Stasiu. Dostrzegam niesamowite zmiany w Twoim pisaniu. Bardzo na +
Dzisiaj też do mnie przemówił.
pozdr gorąco
Weronika

[Miłka Maj]

Ja to ostatnio Stasię poznaję tylko w limerykach :)
Znowu musiałam przetrawić i niepokój we mnie zrodziłaś:"oswoiła popękane bruzdy" a nie mogła je polubić? Zimowa dziewczyna może mieć zawsze wiosnę w sercu-cholera, czy ja nie za bardzo odstaję od normy?
ale na tak;
serdeczności/V.