Biedne dzieci

[Dora]

Wczoraj znowu poszły głodne spać
rodzice urządzili libacje

oczy smutne
spoglądają niepewnie
co przyniesie nowy dzień

obdarte z dzieciństwa
zamknięte w sobie
uciekają w ciszę

świadome tego
że życie może wyglądać inaczej

[le_mal]

Dora,to ,że biedne nie muszą być odarte z miłości.
Biedni rodzice kochają,może nawet więcej.

[Dora]

chodzi o dzieci zaniedbane przez rodziców

[Sceptic]

to źle, że mama dotrzymuje tacie towarzystwa? Znowu - jak już parę osób na tym forum - uderzasz raczej w publicystykę, niż w poezję. Ten tekst nie ma w ogóle tropów poetyckich i w zasadzie jedno, co ma wspólnego z poezją (w mniej lub bardziej tradycyjnym rozumieniu tego słowa) - to podział na strofy. Jakoś trzeba tą całą wizję upoetycznić, elipsą zarzucić, jakoś moze podmiot ujawnić, jakąś metaforę czy coś... i wtedy - inna rozmowa.

[le_mal]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale tytuł dałaś ''Biedne..".To może zmień.

[Dora]

Tak zrobię:)

[Tomasz_Biela]

Odarte z miłości > może obdarte
niczym psy bezpańskie > na co ? lepiej moim zdaniem > jak
żebrzą o kawałek chleba > współczucia może bardziej albo coś w ten kierunek

okaleczone dzieciństwo a życie może wyglądać inaczej
dla nich każdy dzień
to walka o przetrwanie

wczoraj znowu poszły zimne spać rodzice urządzili libacje

oczy spoglądają jakby nie chciały wiedzieć co przyniesie nowy dzień


////////\\\\\\\\///////======\\\\\\

chcesz to skorzystaj
chcesz to pomyśl nad zmianami
ale całkiem całkiem tekst


bywaj

[M._Krzywak]

Odarte z miłości - miłośc nie pokrywa, juz lepiej po prostu "bez miłości"
niczym psy bezpańskie
żebrzą o kawałek chleba - porównanie dzieci-psy, nie utożsamiałbym tych dwóch zjawisk

okaleczone
pozbawione dzieciństwa - powtarza się, co już było wcześniej
nieświadome tego
że życie może wyglądać inaczej - albo właśnie świadome

dla nich każdy dzień
to walka o przetrwanie



jeżeli by było samo to, co poniżej, byłoby nieźle. Ta góra jest niepotrzebna.

wczoraj znowu poszły głodne spać
rodzice urządzili libacje

oczy smutne
spoglądają niepewnie
co przyniesie nowy dzień

[Ewa Rajska]

Dorotko, to bardzo, bardzo ważny temat. kilka razy próbowałam się go chwycić, nie wyszło. wiesz czemu? bo jak się pisze o czymś takim, to trzeba to zrobić tak, żeby zabolało, żeby czytelnik to poczuł. jest mnóstwo takich domów, jak ten z wiersza, żyje się obok nich, a tak na prawdę nie dostrzega tego, co ty próbujesz ująć tutaj. dlatego zrób to najmocniej jak się tylko da. ja nie mam konkretnych pomysłów-jak już mówiłam nie idą mi takie rzeczy:)

nie wiem, żoże spróbować na to popatrzeć oczami takiego właśnie dziecka? może starszej siostry, która położyła spać głodnego brciszka, bo rodzice poszli pić? może zaznaczyć też jakimś jednym wersem (słowem) jak to dziecko myśli o rodzicach?

pewnie niewiele pomogłam. wymądrzam się, choć pewnie nie mam za bardzo prawa, no bo co może wiedzieć nastolatka? proszę tylko, zrób to tak, żeby zabolało wszytskich, którzy umieją przechodzić obojęnie obok takich obrazków:)

pozdrawiam serdecznie!
ER

[Ewa Rajska]

np.:

zabrali mi dzieciństwo
żebrzą o chleb jak trawa o szum wiatru
jaskrawe barwy innego życia
wyrywały mi korzenie

znów poszłam spać głodna
ciszy i ich...
to rodzice urządzili libację

oczy smutne
spoglądają niepewnie
co przyniesie nowy dzień


no dobra-totalna improwizacja, straszliwe przeróbki:)
pewnie chodzi ci o te maluktkie dzieci, ktore same nie umieją o siebie zadbać? takie zwykle są w domu dziecka (jeżeli to rodzina alkoholików). a jeżeli nie alkoholicy, ale często piją, to takie dziecko nie chce jeść, chce ciszy, spokoju. coś o tym wiem.

pozdrawiam serdecznie!
ER

[jacek_sojan]

mądre uwagi padły tu wcześniej, zwłaszcza te ze strony Sceptica, jak i Ewy Rajskiej, więc mogę się tylko pod nimi podpisać, bo słuszne;
tu ma się epatować poezją, a nie tematem, a środki artystyczne są w stanie postawić każdy temat
mimochodem, jako apel czy postulat; J.S.