pab z bilardem

[ewa birk]

on koło trzydziestki - ona wie za czym tęskni i głupio
że tak nieporadna: biała bila musi być uderzana czubkiem kija
- to nie turniej snooker hall
mówi roześmiana barmanka i podaje kolejne piwo

- przystojny, pewny siebie, szorstki język - czekał
taksówkarzom nie spieszy się o tej porze
I have no time to lose, zrzędziła grająca szafa
zrobiło się póżno i nudno

- nie miała siły na młodego kochanka
bała się, żeby nie dotknął jej bólu

[Arena Solweig]

Zamknięta historia – ustawienie na scenie postaci, ich opis, punkt dramatyczny. Ale wszystko dopowiedziane, jeśli nawet momentami ciekawie, brakuje tu naprawdę „poezji” – wiersz jest płaski. Tyle ja – pozdrawiam Arena

[Stefan_Rewiński]

Fajnie się czyta, jak piwo.

[jacek_sojan]

"kadr w ramce" to za mało;
gdyby tak pójść z wierszem do Warsztatu, i tam wyłamać choby jedną z tych ram? Otworzyć? J.S.

[ewa birk]

bardzo serdecznie dziękuję za komentarze
oto wiersz w wersji poprawionej

bile


obok turniej snooker hall, a tu piwo
- on przystojny, pewny siebie szorstki język, czeka
ona wie za czym tęskni i głupio, że tak
nieporadna - biała bila musi być uderzana czubkiem kija

gnieżdżą się, inaczej niż ptaki pewne ciężaru zdźbła trawy
na chwilę wraca w myślach do domu i nic
nie ma znaczenia - z grającej szafy coraz głośniej I have no time to lose

- palce ślizgają się po pustym blacie, nie ma siły
na nowego kochanka - przysypiają podobni do gołębi
jak popiół w popielniczce

proszę oczywiście o komentarz do tej nowej postaci wiersza
życzę co najlepsze
ewa