Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Przasnysz - do tamy parkiem ścina mar.

Messalin_Nagietka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Messalin_Nagietka

Messalin_Nagietka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

zanosi słońce od zaplotu ścieżek
między drzewami, którym w korę z takim
lotnym cudakiem, co za swoje bierze
łuk mostu wpięty w brzeg rzeki, gdzie krzaki
po obu stronach, do pni drzew migdalą
przez wiatr stroszoną zamuloną falą,

rozpięta cisza między gałęziami
w sieci pajęczej i skrzydłach motyla
kolebie cienie chmurnymi płatami
i próżno promień słoneczny przebija
przestrzenie między i którędykolwiek,
czar pryska zawżdy, gdy się zjawia człowiek,

a wtedy wszystko jakby prostsze wokół,
odpływa rzeźbą wybitą wśród toni
gdzie most kolejny okoliczny cokół
rozpina tamą i już chyba po nim
nie poznasz, choćbyś tlił myśli ogarkiem,
jesteś w Przasnyszu, lecz już po za parkiem.

-------------------------------------------------
od autora:
Przasnysz – miasto powiatowe na północnym Mazowszu.

Jimmy_Jordan

Jimmy_Jordan

Opublikowano
Opublikowano

Zdecydowanie lepszy niż szanowny poprzednik, fajnie i lekko się czyta, a i podoba mi się ta sentencja z tym, że "gdzie przyjdzie człowiek, tam wszystko prostsze" czy jakoś tak. A zauważam pewien szczegół, wcześniej nic mówić nie chciałem, ale ten układ rymów jak w Venus i Adonis Shaekspeara... dlaczego tak w każdym wierszu? {no może przesada}
I bardzo dobre przerzutnie. Pozdrawiam
Jimmy

Piast

Piast

Opublikowano
Opublikowano

A mnie tam, mój miły panie,
nie przeszkadza rymowanie,
ale proza wierszowana
to już wkurza, proszę pana...!!!

Ja to piszę do Jordana,
nie do Szanownego Pana,
któremu za takie wiersze
uszanowanie najszczersze.

Pozdrawiam miło Piast

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sekrett
      Zamyślenie nad grobem Haliny Poświatowskiej

      Przez Sekrett · Opublikowano

      @violetta Ej ja się z tym totalnie zgadzam, że super byłoby mieć takie słuchawki jak w muzeum i chodzić po grobach poetów z możliwością słuchania ich wierszy. To w sumie nawet nie musiały być groby poetów, ale na przykład ich domy, wystawy, cokolwiek. W ogóle najchętniej to bym chciała taki przewodnik turystyczny, w którym zamiast opisów natury, znajdowałabym wiersze, jakie poeci o danych górach napisali.  @CharismafilosPodziwiam, że podróżujesz za pasją i rozmawiasz z ludźmi, którzy, zdawałoby się, że odeszli.
    • Berenika97
      Zamęt

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Aks   Niezły chaos umysłu, który nie daje spokoju. Fajny pomysł na strofy jako kolejne "sposoby na wyciszenie" - każdy ma inny ciężar. Najbardziej podoba mi się strofa o śnie, zwłaszcza fraza "Porządek z chaosu się przedziera" - to w zasadzie sedno całego wiersza.  
    • Charismafilos
      Charytatywny Rozkład

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Sekrett świetne! jak dobrze skadrowany film na co najmniej dwóch płaszczyznach! A więc poza kotami... charty? ;) Kolejny dobry pocisk na slam! :)
    • Sylwester_Lasota
      Ara ta Tatara / Rata tura, żaru Tatar / Mantra, żart nam

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      San ima raż i zaraz zarazi żarami nas
    • Sekrett
      Charytatywny Rozkład

      Przez Sekrett · Opublikowano

      Jest piękny słoneczny dzień...  Na spacerze w parku, w którym owocują jabłonie wypatruję psów – charty to te moje ulubione  Aż tu nagle... Wdech...  Wydech – Znowu się zaczyna... Pocą mi się dłonie...   Następuje losowanie wspomnień Hiperwentylacja, nagły ucisk w klatce Duszę się, gdy myślę o sobie Duszę się, gdy myślę o matce może to wszystko zaczęło się w jej łonie   Gdyby ona była hieną....   – pływałabym w brzuchu w testosteronie  byłabym silna, drapieżna zapewne zabiłabym połowę rodzeństwa ale byłoby mi łatwiej nie potykać się  o własne przekleństwa    Ale moja matka była samicą człowieka i to tak starą,  że już za życia zdawała się martwą, – a przynajmniej  wszystko na to wskazywało gdy nazywała mnie gwoździem w swojej trumnie.   Na spacerze w parku pierś pożycza od brzucha siatkę na motyle  łapczywie łapie nią dech; od nieba dzieli mnie tylko i aż tyle: dwanaście pięter zgniłych jabłek i wyrosły na nich mech.    Zastanawiam się,  gdzie są teraz ci ludzie, co mówili,  że wyjście na spacer pomaga? Siedziałam w domu – było mi dobrze, wyszłam – i się rozkładam...   Pogrążona w niedzielnym melodramacie  wlokę za sobą odór kadaweryny hybryda odpada jak lakier w pasacie mój blond oddala się od platyny Moje ciało chowa mnie żywcem!   A może by tak oddać swoje życie na cel charytatywny?  Żeby ktoś inny mógł za mnie żyć?  To jak ustąpić miejsca w autobusie, jak podzielić się jedzeniem   zanim to zdąży zgnić.    A to co?! Trzymam rękę na pulsie...  Nie wierzę. Co za fart! To jest piesek!  Nie – więcej! To jest chart! Podchodzę i pytam, czy mogę pogłaskać.    Mężczyzna z parasolem  odpowiada skinieniem. Zapłakana mówię do psa:   – Piesiu, ale jesteś piękny! Pan patrzy ze zdziwieniem: – Pani to musi kochać charty…   – Ach, nawet pan nie wie.  Od lat zachwycam się tą rasą. – odpowiadam, dziwiąc się “Na co mężczyźnie w ten piękny,  słoneczny dzień parasol?”   Już mamy się rozchodzić w swoje strony Lecz pies szczeka za mną  – Oddychaj! Jesteś piękna! Czy to w głowie biją mi dzwony? – Ten pies gada! – krzyczę,  a mężczyzna stoi niewzruszony.   Od paliczków po szyszynkę  paraliżują mnie dreszcze, on rozkłada parasol,  rzeczywistość się przechyla, rozlewa wyimaginowanym  deszczem.   Na parkowej alejce stoję przemoczona do ostatniego kwarka. Oddycham spokojnie, niepewnie sięgam po jabłka, jest piękny słoneczny dzień...    Jestem wdzięczna, że go doświadczam właśnie tutaj – na spacerze w parku,  w którym owocują jabłonie,  wypatruję psów – już wiecie,  dlaczego charty to te moje ulubione.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...