Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Kto umie patrzeć
w lesie pełnym myśli
kwitnącym świeżymi śladami
dostrzec może piękno
w niezdarnym pocieszeniu
w matce która kocha
tak że jest chora
w łódeczkach z kory
co zamiast płynąć toną
w polu zaoranym
przez starego muła

w cienistym słońcu
które nie będzie raziło już tak
jak zaraz po wyjściu z jaskini

Opublikowano

Matko zmiłuj się nad nami.
Bardzo naiwny ten kawałek tekstu. Pełno błędów, wyliczankowość, . Wierszyk bardzo kobatyński. Drażni mnie ta patetyczna stylistyka. za dużo tu ochó i achów.

"dostrzec może piękno
(...)
w matce co kocha
tak że jest chora"

to chyba jakaś zaborcza miłośćmusi być, że aż chora z miłości


Kto umie słuchać rad posłucha. To tyle.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Panie Draco, a cieszże się, że Cię policzyłem w końkursowe, bo inaczej sugerowałbym iść się uczyć pisać (o czytaniu nie mówię ;P) do Warsztatu.
dyg
b
PS. następny taki potwór będzie potępiony - uwaga!
Opublikowano

Panie Draco,
niech Pan da spokój księdzu-Poecie, staranie to za mało, trzeba pracować, a to oznacza: starać się zrozumieć, gdy inni mówią o tym, co przeczytali, wyczytali, zauważyli.
Nie musi Pan tłumaczyć, nawet nie powinien Pan, tym bardziej, że nie ma czego - wszystko w wierszyku jest proste jak słonko. Uwagi dotyczyły nieporadności w używaniu języka - tak to proszę czytać.
Co do konkursu - wczoraj się skończył: Na najgorszy wiersz. Pana utwór został zaliczony do zgłoszonych (znaczy: wiersz nie jest bez szans na sukces ;)
pzdr. b

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka Poezja daje doskonałe złudzenie omnipotencji. Ale żeby naprawdę móc wykorzystać potencjał poezji, należy najpierw mieć odwagę żyć poza nią. Im więcej człowiek wie o sobie, o innych ludziach, o świecie i jego zjawiskach, tym bardziej świadomie może tworzyć rzeczywistość liryczną, tym odważniej zaglądać poza zwykły sens słów. Człowiek, który boi się żyć, będzie się też bał eksplorować głębię swoich myśli i emocji w dziele. Zatrzyma się na etapie rejestracji, a nie rozumienia.
    • @Berenika97 Czas leczy rany i pozwala spojrzeć na sytuację z innego punktu widzenia. Pewnym jest to, że tym podobne wydarzenia na długo, jeśli nie na zawsze zostaną w sercu i umyśle, a co dana osoba z tym zrobi niewątpliwie ukształtuje ciąg dalszy przyszłości.   Przeczytałem wiele, wiele lat temu swój horoskop na całe życie, a szczególnie moje relacje z kobietami i wierzcie mi wówczas  raczej w to nie wierzyłem, byłem nastolatkiem, ale życie potwierdziło to co tam wówczas przeczytałem. Powie ktoś, że to po prostu przypadek, że to moje wybory działania, reakcje i brak doświadczenia ukierunkowały wydarzenia w takim a nie innym kierunku. Nie zaprzeczam, lecz uważam, że przeznaczenie odgrywa w ludzkim życiu dominującą rolę.  Dla heteroseksualnego mężczyzny, kobieta zawsze będzie ważną częścią życia, ale przysłowie: "Jak sobie pościelesz tak się wyśpisz" mówi samo za siebie.
    • @Berenika97 Siedział mi w głowie ten wiersz przez parę dni :) więc muszę dopisać    Odwrócony wisielec  wyszedł w karcie więc skreśleni byli już na starcie tak uwierzyła że to o nich chodziło że przez pętle jej życie  się zakończyło
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Tak - wierszem można wiele, myślę, że więcej niż sobą, chociaż to też cząstka Ciebie.
    • @Krzysic4 czarno bialym    No... nie zgubiłeś się, pozdrawiam serdecznie i dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...