Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ech
gdybym tak był poetą
i obdarzony był telentem
albo choć czasem był natchniony

...to bym napisał wiersz

a zamiast kasku nosiłbym kapelusz
dokoła szyi szalik zamaszysty
a za kufajkę miałbym pelerynę
wielgachną czarną zajebistą

a wokół bioder miałbym wieniec z bab
co robią zwiewne ruchy łase
zmysły by wzniosły ciało hen do nieba
tylko skąd na to wszystko miałbym kasę?

P.S. Złamałem hasło Bezeta, co mi zablokował Edycję, haha!macie resztę mego dzieła.

Opublikowano

...to bym napisał wiersz

z zakrętem. Panie Stefanie ładnie to
tak swoje talenta skrywać i tak gładko
kłamać po poetycku ?
Wszyscy wiemy co i jak,to się nie będę
rozwodzić (?) i tylko serdecznie pozdrowię. EK

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Postanowiłem, za Twoim przewodem, uprawiać tylko zajebistą, czystą, bezecistą.

i tak trzymac !

ale to nie te wiersze, co miałem przyjemnośc czytac wcześniej, musimy poważnie o tym porozmawiac przy tym winie :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Postanowiłem, za Twoim przewodem, uprawiać tylko zajebistą, czystą, bezecistą.

i tak trzymac !

ale to nie te wiersze, co miałem przyjemnośc czytac wcześniej, musimy poważnie o tym porozmawiac przy tym winie :)

Jasne.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...