Niedopisane strony śródmiejskich samotności

[FANTHASIA]

pozostaną po nich niedopisane strony
śródmiejskich samotności
schody odbijające ciągle echo kroków
szklanka choć pusta czekająca na mleko
uchylone furtki przerzucone mosty
i jedna łza - zwierciadło pamięci

lecz jak w tej łzie
pomieścić człowieka

[Sceptic]

Nawet. Refleksja trochę gotycko-płytka, ale co tam. Jestem w stanie to przełknąć, choć na plusa za mało.

[Nechbet]

podoba mi się i to bardzo, ale szkoda że tytuł prawie pokrywa się z początkiem, tytuł raczej akcentuje pointę albo powinien być zagadkowy :-)

pozdrawiam cieplutko :-)

[M._Krzywak]

na plus na pewno zasługuje forma - widac, że przemyślane. Treśc już mniej, ale do gniota jej daleko.
Mały plus, ale plus.
Pozdrawiam.

[Julia Valentine]

nie jest najgorzej
trochę mi sens się plącze w 4 strofie - jakby czegoś tam barkowało; do tego te łzy, możnaby wymyśleć coś innego - choć nie jest źle;

w sumie to Alter ma rację, za jakiś czas warto wrócić, pomyśleć jeszcze
pozdrawiam serdecznie

[Amras_Elensar]

Fak. Kilka fajnych pomysłow (szklanka czekająca n mleko jest b. dobra) ale przydałoby sie doszlifować. Musi ten wierszyk troszeczkę ostygnąć. Wróć za tydzień i pomyśl jescze raz. Bo patos spory...
Malutki plusik.

Pozdrawiam AE