Z potrzeby

[Loverman]

Płakać, raz na czas
Jakiś, tak bez celu
Wnet posmakować młodość policzkiem spływającą
Oddając świat pokusie, w tym wiernym gołosłowiu
Kołysząc się rapsodią
Dźwiękiem, który ucichł

I nurzać palce wiotkie
W przestworzu marmolady
Miękko i tak czule zwijając język w trąbkę
Gwiżdżąc najweselej, zlizując słodkie chmury
Kraść złotych marzeń nici
Tkać sieć by schwytać słońce.

A w domu własnych myśli
Przycupnąć całkiem cicho
Raz w prawo, a raz w lewo... szukając tak radości
Pod świerkiem jasnowłosym, gdzieś, zimową porą
Tak gorzko się pomylić
By poczuć smak błogości.

Aż przyjdzie się odrodzić
I spojrzeć w mil zielonych
Przebytą, hen do granic, przestrzeń własnych wrażeń
Zegarek wtem wyrzucę by wrócić na bezdroże
Do dni mych pieśni złotych
I tych płaczących marzeń

[Paper Monster]

O!!! Czyzby zmiana poglodow?? Bo wiersz moim zdaniem, w przeciwienstwie do poprzednich, zakrawa optymizmem:) Szcegolnie podobaja mi sie zwrotki:trzecia i czwarta,a ale ogolnie wiersz w calosci przemawia do mnie.

[anetzka]

Bardzo prawdziwe..myślę,ze nie tyle zmienił Pan poglądy co zastosował sie Pan do rad,dotyczących poprzedniego wiersza:))Gratulacje..udało sie Panu napisać to rzeczywiście "z potrzeby" czytelnika,jednocześnie pozostał Pan tym sammym lovermanem,który lubi

"... w domu własnych myśli
Przycupnąć całkiem cicho..."

:)) pozdrówki

[Loverman]

"Z potrzeby czytelnika", PHI!!! Jezeli chcialbym pisac z potrzeby czytelnika to juz dawno bym skonczyl z tysiacem wierszy na koncie. A zreszta co ja tam bede sie rozpisywał... Na ten wiersz zlozylo sie kilka, calkiem milych zreszta, moich odczuć. Pozdrawiam i spadam.:P

[Loverman]

Widzę, ze skoro wiersze same przenoszą sie z jednego działo do drygiego, to musi stać za tym jakiś wielki znawca poezji. Myslałem, że forumjest dla nas, a nie dla kolesia który jezałozył, ale chyba troszke się pomyliłem. Niedłygo zostaną w "Dla zaawansowanych" tylko jego wiersze.