Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Chrumkają mi nad głową
pszczoły prawników.
Z teczkami miodu
lądują

w ulu spraw niezałatwionych.
Śmierdzące muchy ław przysięgłych
szczekają zgłodniałe sensacji.
I tylko ten kogut reakcji
nie zapiał jeszcez mediami świata...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • "Mierność poetów”    Toniemy „tu” – odmieńcy, wariaci uzależnień, łajbą, co weny nabiera z tworzywa zmielonego.   W wiosennych kiełkach, nowo płodowych, pośród drzew lasu Szymborskiej i Słowackiego.   Każdy z nas słowo swej myśli zapisuje i na opinię nie czeka, bo mu to powiewa.   Rodzina oszołomów, zagubiona w otoczeniu, w którym większość poezję olewa.   Idziemy razem przez natury sekrety i ludzkie uczucia bardzo ciemną knieją.   Lecz choć nas kpiąco mijają na szlaku, my w każdym szeleście słyszymy głos duszy.   Nie chcemy złota ni braw na wiwat, póki w nas rytm ten kamienie porusza.   A gdy dobijemy do swych dni brzegu, zostaną po nas te wersy w ciszy.   Wiatr prochy rozwieje w sekrety natury, a serce poety ktoś inny usłyszy.   Leszek Piotr Laskowski.  
    • @FaLcorN Kornelu, miałam na myśli to:   Przegląd od AI Akcent męski w poezji (często związany z rymem męskim) to rodzaj akcentuacji, w której akcent pada na ostatnią sylabę wersu. W języku polskim, w którym dominuje akcent paroksytoniczny (na przedostatnią sylabę), rymy męskie są rzadsze i nadają wierszowi specyficzny rytm  
    • @Poet Ka Bardzo intrygujący wiersz. Ślady historii zaklęte w słowach :)   Klik i już nie ma. Cień przesunął się w mroku. Mechaniczna śmierć.   Pozdrawiam
    • @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!    Świetny wiersz - z "psią krwią" w środku, która ratuje cały poważny nastrój i przypomina, że jesteśmy jednak ludźmi, nie robotami. Las jako remedium - tak, zdecydowanie! Drzewo nie pyta o hasło, nie aktualizuje się, nie wysyła powiadomień. Po prostu stoi i oddycha, i pozwala stać obok. Co do Matrixa - myślę, że on już trochę jest. Tylko że weszliśmy doń dobrowolnie i w większości w ogóle nie szukamy czerwonej pigułki. Bo niebieska jest wygodniejsza, zawsze pod ręką i nigdy się nie nudzi. Ale póki ktoś pisze wiersze z "psią krwią" i proponuje las - jest nadzieja.   Serdecznie pozdrawiam. :)        @Myszolak   Bardzo dziękuję!    Dziękuję - i bardzo się cieszę, że Cię rozbawił. :) Masz rację "jak fascynujące mogą być te tabelki excela? - też by mnie rozbawiło. :) Tylko że tu nie ma excela, ale są kody źródłowe, algorytmy, programowanie. Ale nie trzeba być programistą, twórcą AI, aby uzależnić się od świata wirtualnego i zapomnieć o rzeczywistym życiu. W niektórych placówkach są tworzone oddziały leczące uzależnienia od internetu (siecioholizm). Myślę, że ten dystans, który czujesz, to też rodzaj mądrości - śmiech jest czasem jedynym sensownym komentarzem do rzeczy, które są niby błahe i boleśnie poważne. Pozdrawiam serdecznie. @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam:)    Scroll to postęp? Biegniesz w miejscu, tracisz tlen. Nie odświeżaj, idź.    
    • @hollow man deadline ok, ale może chociaż zwiążemy sobie mózgi jakimś wspólnym wytycznym co do formy?  Chyba że impro na live ;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...